Bu akşam üzeri ,

Besin zincirimin son halkasındaki doymamış düşünce oranım yüzünden okudugum hiçbişeyi anlamadığım dakikalardayım.
hayallerde ise ege sonunda guney başındayım. bronz bedenimle yazilar yaziyorum kumlara.
ama gercek şu ki artık , kucuk ellerimin kucuk parmaklarına yarım eldivenler örüp ellerimi yine kendi el emeğiyle ısıtmaya
kararlı olan bi annem ,
kış yaklaşıyor ne de olsa*nın hiç aklından çıkmadığı her an üşüyen ellerim var benim.

kalp kılıfı

şu yuvarlak burunlu terlik hani eni boyunun nerdeyse 1/2 si olan , gri
ve daha guzelini gordugume emin olamadigim  o gri kircilli hirka için ,
henüz hangi kişi ekini kullansam bilmiyorum
simdiye kadar ne benimdi ne onun amaaa
eğer onunsa birazcikta benim.
ancak bi ayrima ihtiyac duyduysam ;
tüylü terlik , kazak , hırka ve kış için gelecek tüm yeni parçalar
aslinda benim
üşüdükçe içine sokulacağım ,
soluklanacağım kalp kılıflarım.

çayı sen  demlersen eğer , tabiki seninle paylaşacagm >.<

içim-dışım

su anda genel olarak
soyliebilecegim sey ,

ilgiyle , hevesle , merakla okudugum herseyin beni tam bi hayalperest yapmş olmasi.
hic sikayetci degilim.
farkli renkli ısıklar veren avizelern oldugu evleri arabanin icinden izlerken aklimdan gecen onca sey,
denizin kokusunu alabildigim mesafede aklimdan gecenlerin yaninda hicbisey !

deniz guzel bisey .

hepböyle.

tek bi noktaya uzunuzun baktıktan sonra , ayağa kalktım.
tüm gördüklerimi düşünmek istiyordum , ben mi gördüm?
olanların , nası oldugnu anlamak bana hiç iyi gelmedi ama ne olursa olsun. ben düşünmeyi seviyordum.


keske daha fazla , biraz daha fazla hafızamda kalabilseydi.

İç sesin dış sese dönüşümü

evet , nasıl  ?