23.09.2022

Yaş



Yakın bir zaman önce farkettim ,bazı şeyler öylece gün ortasında oluveriyor ve sen öylece yaşıyorsun olan biteni.

Bazen bir arabanın içinde dışarıyı izlerken, bazen sert bir poyraza karşı tek başına yürürken ya da bazen kalabalık bir masada herkes konuşup, gülüşürken sırf ağlamak istediğin için ağlayabiliyorsun. 

Sonra kendi kendini teselli ediyorsun . Bi yudum su içip, karnını doyuruyorsun.

Kıyafetlerini düzeltip, dizlerindeki tozları çırpıyorsun. 

Hadi yine iyisin , çok daha kötüsü olabilirdilerin kıyısından yürüyorsun. 

Ağlamak için bir sebebe ihtiyacım olmadığını  farkettiğimde ;

birinin saçına değmenin  , veda etmenin , uzaklara sessizce bakmanın , uzunca bir yürüşün , genişçe bir yolun , yemyeşil bir dağın , hiç beklemediğin bir kahkahanın ve belkide unuttuğun bir suratın hiç akmayacak bir yaş olarak dönebileceğini de öğrenmiş oluyorsun. . 


Doğru zamanlarda akıtamadığım yaşlar gibi sulayamadığım tüm çiçekler tanık

Sürekli diken büyütmekten vazgeçiyorum.

onun yerine ;

filizlenip , yeşerebilecek tüm ihtimalleri dikiyorum göğsüme

Düşünüyorum da ; 

ben kendi söküğünü dikebilen bir terziymişim 

bambaşka bir hayatta böyle biri olabilir miydim  soruyorum kendime


Cevabı zihnimin içinde duyduğumda ;

yerde çok güzel bir şey görmüş gibi gülümsüyorum

o sevdiğin gamzelerimle. 




13.06.2022

soru

 


Belli bi konu hakkında söylenecek şeyleri bulamıyor ya da çok zor buluyoruz diye yaşadığımız tüm kayıpları , içimizden geçen tüm yasları karşılayamamamız yetmiyormuş gibi bir de üstünü örtüyor olabilir miyiz ?

sadece soruyorum.

(hiç soru sormadan gününü tamamlamış herkes adına .)

20.12.2021

haklıyım



birine yorulmadan bakmak, mümkünmüş.

gerçekmiş böyle bir şey . kuşku duymadan , tedirgin olmadan, acabalarla yok olmadan önce , daha fazlasını aramadan bakmak , mümkünmüş.

bazı sabahlar ayaklarımızın altı suymuş , en sevdiğimiz. 

bazı günlerin rüzgarı , sonrasında gelecek yağmuru bildiğin için daha güzelmiş

bu zamanlara kadar güzel şeylerin yaz akşamında bir balkon masasında olduğuna inananlara inat , bir kış gecesi bu balkonda kurduğumuz hayaller tüm balkonlardan ve yaz akşamlarından büyükmüş.

haksız mıyım?

güzel olan hiç bir şey mevsim seçmiyor.

gece seçmiyor. gündüz seçmiyor. en uzunu ya da en kısası umrunda olmuyor.

haklıyım.

ellerim kadar küçük bir aralıkta düşündüm bunu bu gece ,

sen bardaklarımıza sarabı doldurmadan, yaklaşık yirmiiki dakika önce.

serefe.




30.11.2021

Tuz




Denize uzanan yolların birinde , nereyi işaret ettiğini anlamadan öylece bakıyordum. 

Ayak izlerinin içinde duran ayakkabılarıma bakıp , keşke senin gözlerinle görebilseydim diyordum . 

Öyle büyük , öyle sınırı olmayan gözlerle 

Sürekli aynı şeyleri söylemenin tesadüf olmadığını bilerek 


Hatırlamak istediğim bir şeyler olduğunda bunu seninle yapıyorum. Özlemekleri seninle boyutlandırıyorum, gece gece diğer odadan gelen çıt sesini, yandaki inşaatı, rüzgarın hızını ve yağmurun sesini , yere düşen mandalı, biranın dibini ve hatta çektiğim tüm migrenleri sana dönüştürüyorum. 


O yolu buldum. Beni bekliyorsun. Artık yürümesek dediğimde neden diye sormuyorsun. 

Gözümü kapatıp, açıyorum. 

Denizin dibindeyiz seninle, balıkların yüzünü seviyoruz ellerimizle. Çok güzel bir şeyler görmüşüz gibi gülümsüyoruz birbirimize.

Bu kadar dibe hiç korkmadan nasıl dalmışım diyorum. Dalgalanan saçlarımı seviyorsun ellerinle.

Uyanıyorum saçlarım ıslanmış, öyle gerçek. 


Verilen sözler vardır, tutulamayan sözler olduğu gibi.

Bunlar hep gerçek. Adımlamaya kalkarsak eğer yüzyıllar sürer ama hepsini birer birer yaşadık. 

Hatırlasana dünyanın çok tuhaf bi yer olduğunu sana kaç kez söyledim.

Upuuzun bir yoldan yürürken denizi gördüğün o ilk anı düşün şimdi

Tuhaf değil mi sahiden 

Birine deniz görmüş gibi bakmanın ne demek olduğunu bilmelisin bu yüzden. 







21.06.2021

aydınlanma


bazen  ,bu nerden çıktı ki şimdi, şeklinde bir şeyler hissetmeye başlıyorum.ama bu yazıyı tam da o anlardan birinde yazmıyorum , hatırlamaya çalışıyorum , aynı şey olmuyor. zaman mekan dinliyordum, yakalamaya çalışıyorum ama yanından bile geçmiyor.

o kuyruklu yıldızın dünyanın yakınından geçmek için  yetmiş yıl+ beklemesi geliyor aklıma, ama beklemek benim içime sinmiyor.

geceler uzuyor yine, uykular azalıyor . anlaşılmakla ilgili düşündüğüm her şey değişiyor. anlamaktan vazgeçip , anlaşıldıklarıma sayıyorum.

tüm bu denizler ve okyanuslar yüzünden

doğru bildiğimi bile unutuyorum.

gün yüzünü yaza dönüyor , ben baharda kalıyorum. sağıma soluma bakıyorum ve kendimi çok yalnız hissediyorum.

-bu nerden çıktı ki şimdi-