beyaz giyme toz oluruz, biz arada böyle tuz buz oluruz

boy boy kumbaralarımız var bizim seninle. içi kelimelerle dolu. bazen açmışken kutuyu ,söylemişken güzeli diyip kapatıyoruz o bahsi
ve çekiyoruz o kucuk yeşil keseden yeni cümlenin ilk harfini.

telleri yanık, kokusu keskin kahveler eslik ediyor her seferinde. eş zamanlı kahvaltı yapıyor belkide camdan cay bardaklarına dolup,dökülüyoruz.
içip ,içimizi ısıtıyor, en sevdiğimiz peynirin de yardımıyla aklanıyoruz tüm davalardan.
yürüyoruz, evin odalarını geziyoruz, ev büyüyor gözümüzde .
bazen aynı anda bazen bi kaç gün farkla kusur etmiyoruz kaygıda , yoklugumuzda müziklerimiz var, kitaplarımız var.dikkatlice okumuyoruz belki ama sırf
söylerken içimiz ısınsın diye deniz koyuyoruz her karakterin adını. çiziyoruz o cümlenin altını , kulağına fısıldayıp güvercinin, yolluyorz tahahhutlu , adres değişikliğinde haberimiz olsun diye.

bazen de
beni'i , biz'in üstünü örterken
ve
söylediğimiz son kelimeye kızarken buluyoruz kendimizi  ,

sahi.

(belki bi fikriniz vardır)

yanağıma düşen bu kirpik hangi kelimenizden düşüyor sizce .

İmla hatalarım üzgün, ama yine de bozmuyorum cümlelerimi.

Bugünlerde sıklıkla canımı sıktıklarını görüyorum
bende onlar yerine bol bol zaman öldürüyorum
zihnimin içinde mevsim kış, kış ama sıcak yani normal ;bazen de yaz , akılla karışık yağmurlu
evet
belki biraz huzurluyum ama beni somurttular , ne gereği vardı ki beni niye soğuttular
girdiğim gülme krizlerinden cıkmayı pek guzel bildim de

sana geldim, yanına; yogundun
basını bile kaldıramadın, yorgundun
bnde yastıga koydum dizin yerine başımı
nasıl olsa bunu da unuturdum.

neyseki sabah oldu.

birşeyleri bırakıyoruz bazen yada bırakmasakta geldiğimiz yerde kalıyor o birseyler, arkamızda. 
- bazen istiyorsun ve olmuyor işte - leri uzanıp yerden toplamak gereksiz oluyor
,
oyle gecelerde saçlarımız uykudan önce fazlasıyla kavga ediyor yastıklarla.

Uyuyabilirim gibi hissetmek

aklımı yarım kalmış bişiylerin içinden çıkarmak ve yıldız tasıyan kamyonlara binmek , uyku 
dagınık bıraktıgım yerleri toplamadan uyuyabilirsem, rüya 

Bazen bildiklerim zayıflıyor ( bazen bana öyle geliyor )

Dünya üzerinde bulunduğum nokta 

Güneşten uzaklaştıkça ,  havada gitgide serinleyip , kararmaya baslıyor..

Günün ışığı başka yerleri uyandırırken sıcağı ve ışığıyla
bizide uykuya yatırıyor ..

Eş zamanlı benimle bunları düşünen insanların varolup olmadığı sorgusuyla birlikte

dün gecenin dili dolanan cümlelerinden kalan artıkları

ve uzaklık,burukluk,öfkemsi bi takım harflerleharmanlayıp,

öyle kırıcı ve sıkıcı kelimeler buluyorum ki.. bunları acıtıcı cümlelere bir bir serpiştirmekte de üstüme tanımıyorum cidden..!

En sert kelimeleri bile anlarca eğip büken ve onlardan güzel cümlecikler kurmaya calışan ben ,

nasıl oluyor da böyle sapana koyuyorum kelimelerimi ,

fırlatıyorum bir bir tüm gücümle dudaklarımın arasından..

ve peşi sıra ses gelmesini bekliyorum karşımdakilerin sol tarafında bulunan o avucları kadar olan o 3 oda bi salondan.

taşlaştı sözcüklerim ,

ufaldı bazı sevdiklerim,

zayıflıklarından, korkaklıklarından ,boş bakışlarından...

belki de hepsinin içindeki kış sıkıntısından....