Her sefer*

yazma isteğim her zaman şekilsizdi , tek kulplu bi hayata tutunma ihtiyacı gibi içgüdüseldi sadece..

-toplumsal olgulardan dolma yapabilecek bi ev kadını hassasiyetinde baslasam da yazmaya

hep kaydı önümdeki yol.. virajlı yol ,varisli yol, vadesiz yol..

her sefer..

çünkü bazılarının herseferden anladığı başka, hersefer* tanımı çok farklıydı

bazı seferlerininse malesef bi tanımı bile olmadı..

bunu hisseden biri ,

yazdıklarını degil, yazmadıklarını bilmek istiyorum , dedi.. (dedi mi ? )

o bunu derken tam ,kitapların dünyayı kurtaramadığını hisseden ben, kitaplar tarafından dünyadan kurtarılmıştım ve amatör bi kadının üretken diline ara vermesinde karar kılmıştım..

uslanmak düşer artık birilerine diyen eskilerin deyimiyle,

oysa deyimlerde eskirdi, bilirdim..

içtiği kahvelerin telvesinden yapardı uykusunu ve sığdırırdı geleceğini her fincana bu zamanın insanları

pek sürükleyici sayılmaz ama bi hayalim var , kendisini ilk kez bi rüyamda görmüştüm. 

bundan on bin seneler sonrasının bi ata adayı olarak , bu rüyamı atasozu yapmaya kararlıyım.
bir baskasının  beş duyusuna kupe olup parlasın ,  ben onu bi cümleye sığdırabildikten sonra  ,

***

neden olmasın.

küpseker

o gun ,

yogun bi kar yagışı bekleniyordu omuzlarımda ,

neredeyse yagmur bile yagmayan kışı arkamda bırakıp , çokta guneşi olmayan baharın ilk gunlerine yuzumu çevirmiştim.

balkanların dalgacı havası , bilimin ayak bileğine çelmeyi takmış , at yılının kışına ait son yagmur damlalarını kimlerin tenine değdirmişte , 

şeker olup erimişler ; haberlerde hep.

sevgilimonucmart

her gece illaki benden once daldıgın uykuların sebep

ben uykuya dalana kadar oynadığım oyunlara.

elimi uzerine koydugum kalbinle kalbimin senkronize atışını dinlerken

nefesimi nefesine yaklaştırıyorum , senin verdiğin soluğu ben alıyorum. 

uyanıyoruz. soylenecek seyleri az olan gunlerin sabahına

ama sırf sen gozlerini actıgın için neşeleniyorum, sonra..

düşünce şnorkeli

henuz olgunlaşmamış ham düşüncelerimle , çapaklarım birbirine girmiş uyandım.

gözlerimi kapatıp uykuya zorladığım gecelerin sabahı hep böyle ve içine giremediğim kitaplarım hep böyle gecelerde biter .