Hersefer

yazma isteğim her zaman şekilsizdi , tek kulplu bi hayatın çift kulpa tutunma ihtiyacı gibi içgüdüseldi sadece..

her sefer , 

-toplumsal olgulardan dolma yapabilecek bi ev kadını hassasiyetinde baslasam da yazmaya

hep kaydı önümdeki yol.. virajlı yol,varisli yol,vadesiz yol..

her sefer ,

çünkü bazılarının herseferden anladığı başka, hersefer tanımı çok farklıydı

bazı seferlerininse malesef bi tanımı bile olmadı..

bunu hisseden biri ,

yazdıklarını deil, yazmadıklarını bilmek istiyorum , dedi..

o bunu derken tam ,kitapların dünyayı kurtaramadığını hisseden ben, kitaplar tarafından dünyadan kurtarılmıştım ve amatör bi kadının üretken diline ara vermesinde karar kılmıştım..

uslanmak düşer artık birilerine diyen eskilerin deyimiyle,

oysa deyimlerde eskirdi, bilirdim..