Beynimdeki koku kodlaması

mevzu sandıgm kadar derin deil aslında.. okyanuslara ulaşamadıgımızdan böyle blkide.. ince fikirli olmak, çok hissli olmak çoooook insan kaybettrdi bana..
gidenleri arayamam, arasamda o deildir artık benim içn, bnde onun belki.. ama özlerim.. yapabildgm en ii sey bu diil aslında, çok güzel sarılırımm ; kocaman kollarım 4 metre kadar..

bugnlerde kfamı omzuna brakmak istedgm , yapamadgmda da gözkenarlarımdan tasan insanlar safsu haline gelior, akıyor ..hayat hiçbi zaman o günlerdeki gibi kokmuyor..
kokusuna doyamadıgın anları ve gnleri anımsa! kolay oldu dimi.. öleyse kimse anı yasamıyor.. geçmişe dokunuyor eli sürekli, bugünü yaşamak için şart koşuyor geçmişi..
hayatmdaki adamın gecmişe bırakıcakları bugünler olucak.. kokusu nasıl ? sızlatır mı gelecekteki benin burnunu acaba? yoksa oh mu dedirtir; ohh ki ne ohh!

duyarsz oldgmu dsunen biri hiç olmadı hayatımda .. oldu mu ? olduysa da bilmem ki.. öleymiş gibi yaşamalıyım şuan!
nden yazdgmı , ustelik neden bnları hatta niye bu seklde yazdgmı soranlar oluyor..üzgün oldgmu düşünenler.. yada ergen .. :)
ben gece yazarım..gittigim yol gece aydınlıktr benm..ve gece , insanlar uzernde hep aynı etkyi gsterir kanımca.. eger braber uyuyamadıgn o insan yoksa şurda yanında .. hayatn onca gercekliğyle bsbasa kaldgn onca aanı içnden cıkartamazsn
;sende içinden çıkamazsn..
tüm gün gülsende , bunu geceye bulaştramazsın..
yada uzakta byerde gecenn içinde skışmayan ölece duran yıldzların beni kendi gözleryle görmelerine izin verdgm için sen beni hrpalayamazsn..
benm uzerme brakılan onca kuşun sesi , dinlendirir beni ; gökyuzu onların evi ben misafirleri
içime saklanan hayalleri savurdm gökyuzune, gercek olana kadar yakaladı kuşlar herbirini..

sen benim ellerimn ölçüsnü aldgnda yllar önce, o anın kokusu burnmda..
yıl oldu ellerim aynı hala..


düşünmyorum bnları..
hem düşün bi, kolaymdr unutmak omuzları ?

Biliyorum ellerim biraz soğuk

etrafımda gezinip duruyorsn.. eteğimde, omzumda,kolumda ,dizimde.. başın,ellerin sırnaşıp duruyorsun.. biliyorum.
terleyen yuzume yapışnca saçlarım uykunun en tatlısnda ellernle toparlayıp düzeltensn ..boynumu da yastıga biçmsiz koydugmda onu dogrultan yne sen..
kitabı alıp kenara koyan sensin , basucmdaki oyuuncagı bnden uzaklastıran sensin kıskanclıgından..ustumdeki yorgan sıyrılınca düzelten sen..
sen nası dilersen,nası istersen..nerde istersen ordasın sen..
beynin ve sen, bedenin ve sen..

hırkalara olan zaafım, evim ve ben..

Senin toprağında benim evim yoktu

O sarkıyıı hiç sakınmadan sonuna kdar açıpta , yukselen sesten ucusarak içeriye gelen onca seyi izlemeye doyamadım.
tüm hissettiğim , boşluğa düşmeden kurtulmasydı düşüncelerimin..havaya karışması, solunması..

kulagmda o sarkıyla ısıtmaya calısırken kendmi , farkettm ki alışmışım yalnızlıga.. parmaklarımn ucunda cvıldayan kus sesleri sıgınmış çatı kenarlarına..
gece çökmüş omuzlarıma belli ki , ışık verebilecek ne kdar gökcismi varsa boynu bükülmüş hepsinin..
böyle zamnlrda dlimin ucuna gelen bulutlar hiç dağılmıyor , ses*i özlediğm zmnlarda ellermle sustrdugm cümlelermle uyanıorum sabaha.. soguk sabaha yada aksama.. farkeder mi ?
nası olsa cogu sabah , uyku karanlıgı.
hc durmadan yazsamda anlatamıcagm kdar cokk sey varmş o sabahların içnde
htta bi sabah nfret dolanmşta saçlarımn arasna acmısım tarakla , bilmez kmse ; bni bırakıp gdenler var içimde, çok uzaklara çekip gidenlerim
onların hatırasına kalbimin en verimli köşesinde kendiliğinden biten orman hiç olmş bi sabah..
yanmş bi ormanın kokusnu assam kirpiğme ,acaba ıslandkça yeserir mi , yeşili nefeslendirir mi ?
diye düşünmeden
o güzel şarkılar koynumda hazırlanıyorz gönülsüz yarına.

İşaret koymalı kaldığımız yere , burnumuzda kalan o son koku yeter mi evimizin yolunu bulmaya ?

Birkaç şehir ,bolca da kilometre var şimdi içimizde birbirimize dair.
Bulutlar var , gökyüzündeki tüm eylemlerini gercekleştirene kadar kapak altlarında tutulan
ben burda yagmura bakarken camın arkasında ,sen parlak güneşe uyanıorsun dondursada soğuğu.
ben seni özledkçe yagmur yagıyo burda , orda hortumlar olusuyor
Farkındayım..
kolayca sahip olunan, zorlanmadan olan şeylerin değeri az olur ama , özlenenlerin yanına gitmek bu kadar zor olmamalı..
özledikçe ;  ikimizin suskunlukları ayrı ayrı beslenir , bizi anlamayanlara karşı.
bi zeytinli ekmekle, kayıp bi puzzle parçasıyla, kocaman bardaklarda demini almış acı yeşil çaylarla sızlar benim burnum , seninki fotograflarla , kitaplarla, yazılarla ..
aynı anda market arabasının gıcırdyan tekerlekleri kendimize getirir belki bizi , atarız sepete üçer beşer cam şişeye sıgdırılan yıllanmış şarkıları..
elimizde yasanan herseyin karşılıgnı ödeyecek bi kağıt parçası,
karşılığında verilen kasa toplamı : özledikçe.


bugün hava bu ciddi düşünceler için fazla ıslak
fazla gökgürültülü
bulanık ve yagmurlu..

Kesin değil fakat şiddetle muhtemel

Bir gün , çok uzak olmayan hatta çokça yakın olan o gün ; sözcüklern giydiklermzden cok dha fazla ve hzlıca yıprandıgı bi dönemde , elimzde ;

pis, anlamsz, korkak ; tekrarlana tekrarlana rengi solmuş , mat
karşımzdaki insanlar gbi buz gibi , donuk ; anlamsız, gereksiz
üstelik saman tadında sözcükler kalıcak..

oturulup konusulucak , bi takım şeyler söylenicek ; imla kurallarıyla gelecek üstüne.. iki kelimenin birleşerek ortaya getrdgi anlamı, milyon kelime çıksa da üst üste ; biliyorum sağlayamıcak..

korkarım aynı insanlar gibi kelimelerde , zayıf olanlarla çok vakit geçirdklerinden kendilerni güçlü sanıcak..

Mutsuz olan kemiklerimin hepsi kırıldı..

Her hissiyle yüksek doz yaşanan bi günün ardından bissürü yeni düşünceyle içiçe geçmiştim.Her hngi bşiye karşı hissedilen o duyguların , kendini yer yer katlanmaya bıraktgnı hissettğim için kaçıp gitmem gerektigni düşünüyordum.. 

İnsanları ve dha beter olan dşünceleri omuzlarımda taşıdığım ve yavas yavas büzüldüğüm günün gecesinde , sevglim bana iyi bir patatesli omletn nasil yapıldgnı sordugunda , detaylıca anlatmaya basladım. ben canla basla anlatırken , o bana nası sarıldıgnı farkında bile değil.. 

ben gülümseyerek uyuyakalıyorum burda 

bugün nası bitti farkında bile değilim..