ellerimusurhep

hiç görmediğim ormanların tepelerinde gezinen insanlar var bugün ,

kat kat giyinmelerine ragmen güneş tarafından ısırılmışlar

sınırında yürüdükleri dağların gözü kararmış erkenden

bu sefer çay bardaklarına sarılmışlar

ellerimusurhep ülkesinin insanları öyle sıcakkanlılarmış ki

damarlarında gezen çayla ısınmışlar

sonra karanlıkla birlikte yok olmuş orman, soğuk tutmuş ellerini, yürümeye korkmuşlar

saçları dolanmış yüzlerine

ter içinde uyanmışlar .

geçmişin son günü

bir kaç iyi müzik , bir kaç portakal , bir kaç fincan , bir kaç çikolata, bir kaç gülümseme , bir kaç kalp atışı , bir kaç kar tanesi ve bir kaç satırdan ibaret ,
bir kaç saat geçireceğiz hepsi bu.
hiç bir farkı olmayacağını şimdiden biliyor olmalısın
benim gibi
sen de ,  küçük bir kelimeyle mutlu olanlardansın
ve mutluluklarının çoğu kendi içinde çok şiddetli.
bahsettiğin hislerin zihninde yanıma gelmesi , bu küçük mutluluklar gibi benim için ama tam tersi.

ben hiçbir imkansızlığa sarılmak istemiyordum , hiç bi zaman istemedim. Sadece mümkün mü diye düşündükçe daha çok yürümek istedim
ve olmayacağını yürüyerek öğrendim.

sen de biliyorsun artık
ve önümüzde tek bir gün var herseyin değişeceği o gelecek için ..
benim ihtiyacım olan şans ,
seninki bir kaç harf .

geçmişin son günü ,
sana ait tüm kalabalığa inat 
son kez sarılmam , yine de iyi hissettirirdi..

iki laf

dile getiremiyorum , kalbimin iki çekmece altında öylece duruyor yazmak istediklerim
buna rağmen anlatmaya çalıştığım zamanları da  hatırlamıyor değilim .
ne olduğunu , neler hissettiğimi  aslında saklamıyorum
bi düşünce , binlerce yıldan daha uzunmuş gibi geliyor bazen , daha yaşamadan yoruluyorum ,
tüm yazılmış , okunmuş cümlelere rağmen beni anlayacağını hissetseydim eğer ,
ne farklı olurdu ki şu an?
hangi düşüncen, cümlen, sorgulaman

düşünüyorumm ..
belki de sadece iki lafın belini incitirdik , hiç kırmadan 

bişeyler yazmak için bes dakikam var , ama senin okumak için çok vaktin

Benim zavallı kelime oyunlarım, bu uykusuzluğun içinde nasıl da çocuk gibi şimdi 
O 'uyku hali ' her zaman , kelime oyunlarım göze en masum ve saf haliyle gözüktüğünde bile , aslında bir kelime oyunu olmadığının üstelik tam da böyle anlatılabileceğinin, başka türlü ifade edilme olanağından yoksun

olduğumun altını çiziyorr...

Bir boşluğun içinde, bildiğim tek günün yine o zihnin içinde hayal edilmiş bir gün olmasına

gülümseyerek  , uykusuzlukla iyi  geçinmeye çabalıyorum...
ordan bakıldığında bu halim nasıl görünüyor

hiç bilmiyorum..

araf

bişeyler oluyor ve değiştirebilme ihtimalim yok artık. 

etrafımdaki herkes mutlu olduğuna göre ben de olmalıyım , içimden çığlık atmalı ,deliler gibi hayal kurmalı ,  şarkılar söylemeli ve dans etmeliyim ..

ama ben derin bi uykunun dibinden sesleniyorum 

farkındalığım , kalp kriziyle eş değer 

uyumak istiyorum.