metafor

dilbilgisini hep sevdim , her bilgiden ustun tuttum.
virgülün insanı sessizleştiren o gücüne inandım, hayattaki uyuşmazlıkların  hep özneyle yüklemin suçu olduğuna şahit oldum.
isimden kişi hatta meslek yapan o yapım ekinin egosundan korktum , yolda karşılaştığımızda parantezin yaylarına sığındım.
parantezler  iyi ki var , çünkü benim hep daha fazla soyleyecek şeyim var.

son olarak özlediğim herkesi , diğerlerinden tırnakla ayırdım.
hepsinin hafızama yer edecek cümleler söylemesine izin verdim.  hatırlamak çok güzel. hatırlayabilmek hep çok güzeldi.


budaneydimi
sadece cok basit bişey anlatmak istedim .
soru işareti olan ?

güzbilgisi

bak ne güzel kaynıyor  porselen demlik ,
kimbilir ne diyor tıslayan buhar .
sahiplenmeyenin kalmadığı ay , nasıl da sömürüyor yazın yerini.
sessizce , küçük ünlü uyumu dahil her kurala uyarak , parmak uçlarını üşütüp , adını söylerken dudaklarını mutlu ederek yerleşiyor tarihe.

iklim değişiyor.
ahşap korkuluğa bıraktığını aldım.
ellerimi ısıtan bi fincan ve içimi ılık bi çaydan başka bişey istemezdim zaten.

hırka mevsimi geliyor
aynı senin gibi , 
sağım solum belli olmasa da bana gülümsemeyi ihmal etme
diyen gökyüzünü kıramazdım .

orman

yattığım yerden uzaktaki ışıkları izliyorum. evin içinde başka bir aydınlık yok,
*televizyonun kırmızı ışığını saymazsak eğer.

saatler ilerledikçe azalıyor ışık oyunları , benim gözlerim kapanmaya başladığından değil kesinlikle , azalıyor işte.
soluklaşıyor.

soluk alıyor.
nefes alıyorsun yanımda.
ciğerlerin yemyeşil ,  dalları karnıma değiyor ağaçların , yaprakların var kalbinden taşan , bu bi orman .

daha buyuk açıyorum gozlerimi. ruya gordugunu bilerek ve gozlerinin kapalı oldugu gercegiyle aslında ,
gozlerini daha daha buyuk açtığını sanmakta neyin nesi

yumurta akıyla yapıştırılmış gibi duran ağzın , şimdiye kadar konuşmuş mu hiç bilmem 
sıcak bi kelime çıksa agzından eriyecek belki bildiğinden
gözlerin anlatmaya başlıyor birden.

-üçüncü şişede bıraktım ben elimden gelmeyen herseyi , heyecanla düşürdüm elinden onca kelimeyi.

*uyan.

sutasarrufu*

gözlerin dolması sonucu oluşan yaşların , yerçekimi sebebiyle yanaklardan kayması eylemine neden ağlamak diyolar .

yaşlanmak bence bu.

yeni dünya

yeni dünya adında bi meyve olması yeterince tuhafken , sırf adı için aldığım bu meyvenin tadını sevmiyorum. 

hiç kimseyi 'gereğinden' fazla sevemiyorsam bu dünya*nın suçu .

*ya da senin