antiparadiqma

İşaret koymalı kaldığımız yere , burnumuzda kalan o son koku yeter mi evimizin yolunu bulmaya ?

2012-01-25T16:55:00.000+02:00

Birkaç şehir ,bolca da kilometre var şimdi içimizde birbirimize dair.
Bulutlar var , gökyüzündeki tüm eylemlerini gercekleştirene kadar kapak altlarında tutulan
ben burda yagmura bakarken camın arkasında ,sen parlak güneşe uyanıorsun dondursada soğuğu.
ben seni özledkçe yagmur yagıyo burda , orda hortumlar olusuyor
Farkındayım..
kolayca sahip olunan, zorlanmadan olan şeylerin değeri az olur ama , özlenenlerin yanına gitmek bu kadar zor olmamalı..
özledikçe ; ikimizin suskunlukları ayrı ayrı beslenir , bizi anlamayanlara karşı.
bi zeytinli ekmekle, kayıp bi puzzle parçasıyla, kocaman bardaklarda demini almış acı yeşil çaylarla sızlar benim burnum , seninki fotograflarla , kitaplarla, yazılarla ..
aynı anda market arabasının gıcırdyan tekerlekleri kendimize getirir belki bizi , atarız sepete üçer beşer cam şişeye sıgdırılan yıllanmış şarkıları..
elimizde yasanan herseyin karşılıgnı ödeyecek bi kağıt parçası,
karşılığında verilen kasa toplamı : özledikçe.

bugün hava bu ciddi düşünceler için fazla ıslak
fazla gökgürültülü
bulanık ve yagmurlu..

Kesin değil fakat şiddetle muhtemel

2012-01-18T20:30:00.001+02:00

Bir gün , çok uzak olmayan hatta çokça yakın olan o gün ; sözcüklern giydiklermzden cok dha fazla ve hzlıca yıprandıgı bi dönemde , elimzde ;

pis, anlamsz, korkak ; tekrarlana tekrarlana rengi solmuş , mat
karşımzdaki insanlar gbi buz gibi , donuk ; anlamsız, gereksiz
üstelik saman tadında sözcükler kalıcak..

oturulup konusulucak , bi takım şeyler söylenicek ; imla kurallarıyla gelecek üstüne.. iki kelimenin birleşerek ortaya getrdgi anlamı, milyon kelime çıksa da üst üste ; biliyorum sağlayamıcak..

korkarım aynı insanlar gibi kelimelerde , zayıf olanlarla çok vakit geçirdklerinden kendilerni güçlü sanıcak..

Mutsuz olan kemiklerimin hepsi kırıldı..

2012-01-11T23:45:00.000+02:00

Her hissiyle yüksek doz yaşanan bi günün ardından bissürü yeni düşünceyle içiçe geçmiştim.Her hngi bşiye karşı hissedilen o duyguların , kendini yer yer katlanmaya bıraktgnı hissettğim için kaçıp gitmem gerektigni düşünüyordum..

İnsanları ve dha beter olan dşünceleri omuzlarımda taşıdığım ve yavas yavas büzüldüğüm günün gecesinde , sevglim bana iyi bir patatesli omletn nasil yapıldgnı sordugunda , detaylıca anlatmaya basladım. ben canla basla anlatırken , o bana nası sarıldıgnı farkında bile değil..

ben gülümseyerek uyuyakalıyorum burda

bugün nası bitti farkında bile değilim..

Bi avuç

2012-01-02T19:34:00.000+02:00

Epey zamandır tırnak cilasının altında nefessiz kaldığından ötürü kırılan tırnağımın güçsüzlüğüne takabül eden bir huzursuzluğum oluyor elbet.
ama diyorum ki ; tek huzursuzlugum bu olsun...
ne kadar iyi törpülersen törpüle; kırılacağı varsa engel olamıyorsun..

Bazen de avucumun içinde dünyayı taşıdığıma dair bi inancım var ; omuzlarımdan kollarıma doğru inen bu ağırlık ellerimin içine ulaştığında ; iyisiyle kötüsüyle dolduruyor avucumu..
diyorum ki ; olsun , diğerlerine bir bak mutlulukları bi avuç; senin dünyan bu kadar ama daha çok mutluluk..

açtım şimdi ellerimi tüm dünya içinde , işaretliyorum sonraki istikametimi ; yol iz bilmem ya olsun herşey benim elimde..

Hayat yapım sundu ,gitti

2011-12-25T01:00:00.000+02:00

Oturmuş karşılıklı konuşan iki insan - biri susunca diğeri konuşan - biri kadın biri adam ..
kadın , koca bi kenti ateşe verip sözleriyle , ellerini ısıtan ; adam , aklının sol köşesine tüneyen düşünceleriyle yalnızlaşan ama ,
bir musibet içinde bin nasihate grek kalmadan beliren ışık huzmesinn ortasnda ıslanırken birlikte
balkanlardan gelen tum soguk hava dalgalarını biz *den uzak tutan ..
ağır çekimde , üstelik kapalı gişe oynayan bu filmi göreblmek için can attığım onca zamanın hatrına , enstantane değeri yukseltilmiş bi fotograf makinesi gibi saniyenin onbinde birini bile kaydettim ben !
filmin sonunu bekledim , yanımdayken özledim , yalnzlaşan o adamın kirpiğini öptüm ben !

Benim masalım değildir

2011-12-19T00:50:00.000+02:00

Patavatsızlıklar ülkesinin nadide sakinleri
ülkenizde hiç tarzım olmayan o gümüş takımlar eşliğinde , ordan burdan ortaya cıkan samimiyetsiz garsonlarla
başlıyorum yemeğe ..
çatallar syıca çok bıçaklardan ,
bn denedikçe olmuyor
nazikçe deniyorum , olmuyor
olmadıkça tırnağımı hangi noktada etime batırdıgımı bilmiyorum .. dişlerimi tam olarak hangi sözcükte geçirdim dudağıma bilmiyorum ..
patavatsızlar ülkesinin nadide sakinlerinin bu halimi görünce neden güldüklerini hiç bilmiyorum.
Afiyet olsun diyorlar , şıpır şıpır ağlıyorum..

İştah açıcı

2011-12-14T19:01:00.001+02:00

Çoklarının dünyası tüm ihtişama rağmen ,
bi masa üstünde saatlerce bekleyen yemeklerden farksızdır; tadı ne olursa olsun ,
özenle hazırlanmış
ama tek bi el dokunmadan öylece kalmış , bırakılmış..

İhtiyaç

2011-12-11T14:57:00.001+02:00

Hayır,hayır bunu yapamam. En azından yapmamalıyım. Basit mantık bu ; daha fazla devam edersem daha fazla olur. Daha fazla mı? off..
Düşünsene daha fazla. Fazlayla bu kadar kötü olurken dahasıyla ne olur? Söylememeliyim.
Yazmalıyım. Senin hakkında yazı yazmalıyım. Hem parçalanmıyorum böyle .. Sanırım.

Belki yine bir şeyler çizmeye başlarım. Hayır, onu da yapmamalıyım. Sadece. Okumalıyım. Doğru kitaplar okumalıyım. Düşünmemeliyim.
Düşündükçe canımı yakıyorum. Kendi kendimin .Yalnızken gülümsemek için ,fotoğraf makinesini self timer’a ayarlıyorum.
Gülümsüyorum. Gördün mü? Bilmem..
Çok mutluyum. Sadece. Seni fazla. Birazcık fazla seviyorum,olamaz mı?
Ama bunu yazıyorum. Yazmalıyım. Söylememeliyim.

Son.

Bir kere daha.

Bir taneden de bir şey olmaz.

iki kişi aralığı

2011-12-05T19:28:00.001+02:00

dünya üzerindeki herkesin zaman zaman aradığı sonra da bulamayıp vazgectgi o şey*i buldum ben.
hani çoklarınızın samanlıkta aradığı o iğne var ya ; artk adı herneyse , buldum
incecik deliğinden huzur geçirdim ve üstüme diktim ben!

kıtırt

2011-12-01T19:33:00.002+02:00

Kafamın içinde enine boyuna çiziktirdiğim adamın münferit halleri

benim için hansel ve gretel isimli masaldaki cadının şekerden kapı -pencereli eviydi ..

Afiyetle yendi.

dar zamanlardı, bir insan bile geçemezdi arasından..

2011-11-23T15:46:00.000+02:00

kirpiklerinden baslayan bi çorap söküğü gibi ağlamıştı adam.peşpeşe.durmadan.kocaman.
gözündeki bu deliğin ilk ne zaman açıldığını hiç hatırlıyamadan.

tüm bu olanlara bi kıymık gibi bakmıştı kadın.
gözü adamın yüzünde en son nereye takılmıştı
hatırlamaya çalışmadan..

kadın,yazmaya devam etti
hiç unutmadan.

düşündüm

2011-11-22T23:55:00.001+02:00

Ben babamdan pek sevgi görmedim..ve aslında görmediğimden yeltendim sana.. sende de eksikti ya..! o*ya..!

Heryerde

2011-11-13T22:44:00.003+02:00

çok mutlu insan gevezeliği. çok hüzünlü insan suskunluğu. aslında konuşmak sadece konuşmak değil.

Şükür ki kalbim atıyor !

2011-11-10T14:27:00.000+02:00

Tüm bunlar,yaşananlar benim alışık olduğum anlaşma şartlarına ters,lütfen gidin burdan.

deişim ister herkes; o değişsin , bu değişsin ,mümkünse senin şu huyun değişsin / ama kimse bilmez ilkin kendinden başlaması gerektiğini bu değişimin.
kim gelir, kim öğretir , kim birleştirirse bunca kelimeyi ve kocaman cümleler elde ederse;
o zaman adım atar işte gerçeklikler ülkesine..

aslında , bakma sen bende çok bildiğimden değil de, insanlar bilmediğinden ; aynı şeyi bi başkası söylese yada bilmese de biliyor gibi yapsa hemen inanırlar,
anaokuluna adım atmış çocuklardan farkı yoktur insanların öğreniş sürecinde..

hepimize küçükken büyükler cok bilir gibi gelirdi ya, büyüdüğümüzde tüm öğreticiler soyutlaştı, alınan derslerle birlikte hemde.. baş ağrıları elle tutulmazdı, kalp sızıları ona keza..
ne öğrendysen onun ödülü oldu alnındaki ter, gözündeki yaş; ki düşününce en güzel ödül belki , kaynağına götürür insanı , düşünceye,temele götürür, su*ya götürür..

ne konuşuyor büyüyünce insanlar, ne yazıyor, ne çiziyor acaba? uykusuzluklarından dersler çıkarıyorlar mı ?çıkarıyorlarsa eğer nası içeri sokabiliorlar aynı hızla içeri ?
nası zor tek başına olupta tüm dünya yükünü omuzlarında taşımak.. ? kolay mı ?
sorulardan bunaldın mı ?
biliyormusun soru işaretlerinin şeklidir en çok korkutan beni, minik kasap çengellerinin aklının her odacığında olduğunu düşünsene..kndi bacaklarımızdan asılmamız için bekliyorlar bizi cevapsız kaldıkları sürece..

tüm bunlar ' o kadar uysal yada o kadar yakın 'olamamamızdan belki.paragrafların en başına götürdü kelimeler şimdi. samimiyetsiz ve çok degerli naiflikten uzak kalmayı tercih etmeyenlerin yanında olmayı reddedenler cumhuriyetini biz bu yüzden sevdik herşeye rağmen ..ki kendileri bünyeye en zararlı cumhuriyet seçildi, bedenin altınvuruşu olarak bilinirdi.
öyleyse söyleyin ne yapalım biz şimdi?
sonsuz saat uyuyalım mı gözlerimiz açık ?bulalım mı eşimizi ? bulduğumuza inanalım mı ?
ceplerin büyüyen deliklerine inat , küçülelim mi ?

tüm bu sorular ; o küçük kasap çengellerine eklenen yenileri
iyisi mi ,cevapsızda olsa salıverelim biz bi ikisini..

Küçük şeyler sevindirir ruhumuzu

2011-11-08T18:28:00.001+02:00

biz, hepimiz,.. gün gelip tüm egolarımzdan arındgmzda / ki pek mumkun diil / aslnda deniz gbiyiz.
sdece durgun olduğu için sadece dalgalı yda sadece mavi olmadığı için ssadece bulut rengi..

bütün duvarları kaldrdgmzda aramzdaki / ki aslında yoklar ve bu da aslında mumkunsuz oldukça / suyun içinde ayklarımız hemde bileklerimiz
gözgözeyiz işte hep şimdki gibi ve aklımzın alamıcagı kadar durgun/dalgalı ,kocaman bi deniziz

böyle oturup butun herseyi dşünmek ne mümkün!düşünmeden edebilirmiyiz ?
bi gün olucak biliyorum
sen ,ben,deniz .. şimdilik sadece hayal edebiliriz..

/ senle ben de deniz gibiyiz, yerinden oynatamadığın taşların ; tek derdimiz... /

Hersefer

2011-10-26T19:00:00.007+03:00

yazma isteğim her zaman şekilsizdi , tek kulplu bi hayatın çift kulpa tutunma ihtiyacı gibi içgüdüseldi sadece..

her sefer ,

-toplumsal olgulardan dolma yapabilecek bi ev kadını hassasiyetinde baslasam da yazmaya

hep kaydı önümdeki yol.. virajlı yol,varisli yol,vadesiz yol..

her sefer ,

çünkü bazılarının herseferden anladığı başka, hersefer tanımı çok farklıydı

bazı seferlerininse malesef bi tanımı bile olmadı..

bunu hisseden biri ,

yazdıklarını deil, yazmadıklarını bilmek istiyorum , dedi..

o bunu derken tam ,kitapların dünyayı kurtaramadığını hisseden ben, kitaplar tarafından dünyadan kurtarılmıştım ve amatör bi kadının üretken diline ara vermesinde karar kılmıştım..

uslanmak düşer artık birilerine diyen eskilerin deyimiyle,

oysa deyimlerde eskirdi, bilirdim..

İçi boş giysiler

2011-10-14T16:02:00.004+03:00

bi açığınızı yakalar ve hayatınıza girer insanlar
çıkmak içinse başka bi açık kollamaya gerek duymazlar
kalbnize , beyninize , sırlarınıza ,
kahkahanıza , yaşınıza hatta geçen yaşlarınıza ortak,
etten kemikten yarattıgınız o yere, belki mabedinize
istedikleri an girip çıkabilceklerini zanneden insancıklar olurlar..

Gökyüz(l)ü

2011-09-23T18:47:00.001+03:00

öyle bi kalıp içinde, süslü yada akademik dilde küfredemem ben.

nasıl gelirse dilimin ucuna çıkar öyle,

öfkem kaldrıma saçılan cam parçası gibi keskin

o münferit cesaret kelebeği uçalı çok oldu

sebep oldukları, yaşayan ,duyan herkes uyudu

uykularda bi kara delik , ağzımın içinde yuvarlanan kalabalık gibi büyüdü dev oldu

devleşen kalabalık koro gibi konuştu :

- gök , bugün yüzünde

ifadelerinse böyle bulutsuz

sonra birbirlerini alkışladılar, gök gürledi,yağmur yağdı , ben ıslandım

küfür ıslandı.

Standart

2011-09-14T18:24:00.004+03:00

bi şeyleri, bazı şeyleri, bi takm şeyleri

kkafama takmam bence çok mantıksızdı..

ben ne dşünürsem dşüneym hiç bi zman saçlarımdan gözükmüordu , çünkü..

Uğur

2011-09-10T00:16:00.001+03:00

şimdi seninle birlikte yaşamak ugruna ayaklarımda ki terlikler kırk üç numara ...

Nasıl bilirdim ?

2011-08-20T12:04:00.001+03:00

yazlık bi hayat

bunun hayalini kurmanın sonunu göremiyorum ben

bir adım daha ileri gidermiyiz
yada bi adım daha atıp ta o uzaklıkların boyunu ölçebilirmiyiz acaba..

içimde bi uzak
içimde bi tuzakla birleşti

yalnız olanların hayaletiyle benim yalnız anlarımın vehameti
sizler,

özellikle de sen!

henüz farkında bile olmadığın bu yalnızlığa hiç bi an mola vermeden
son sürat devam et

ve içindeki o ağaça çarp !

sen böyle devam ettiğin sürece
kimler hoşçakal dökecek arkandan

bak,..

yada sessizce gel kendine, içime su serp!

seç!

Kırık

2011-08-05T23:00:00.001+03:00

hadi kopalım yine, önce bi yaprak snra bi tane daha
bi yaprak
bi yaprak dha..

gövdelerimizden birbirimize dogru uçları sivrilmş oklar
fırlasın
ruzgar gibi vızıldayan, can yakan
oklar

sonra duralım
bi esneme payıyla
yaydan çıkalm..

Meydana gelen bir şey...

2011-07-20T20:24:00.003+03:00

bardağına çay doldururken dalgndı ..

yarısından da cok dem doldururken bardağa, dşüncelerinin ete kemiğe bürünerek
somutlaşan halinin 'dem' oldgna karar vermesi
çok vaktni almadı..

Biliyorum

2011-07-16T21:31:00.001+03:00

Karalama kağıtlarndaki geçmişn toznu almaya devam ediorm yalnz olan hergce..

Herkesn ki kdar yda braz dha fazla bildiğm şeyler var sesszlklere dair..
küçük şeyler..
uykuda görülen ve snrası çok nadir hatırlanan o anlık filmler , uykulardan uyandrmaya neden meyillidir; biliyorum..
dünyanın dönüşü yavaşladğnda ,güneş artk ısıtmadığnda , evimdeki saatlern kalbi durduğunda ve dlgalar tüm hızlarıyla ayaklarıma ve kıyılara vurmaya basladığında
neler yaşanabileceğni biliyorum..

doğduğunda suskunluk takılmış yakasına , özenle iliştirilmiş bi çengelli iğneyle..
ama sabahın sıcak çayı , yeni yetme susamların tazeliğiyle oluşan sabah simitnde sindiriyoruz tum anlamları biz..
konuşmadan..
kadın cıkagelir mutfaktan cümlenin orta yerine, adam kalkar ayağa.. bildikleri başka bi iklim yok , süzerler herşeye rağmen mutluluklarını süzgeçten..

Dünya uyumuş

2011-07-07T01:18:00.001+03:00

Başını yastığa koyar koymaz uyuyanın yüzündeki ifade ; mlyonlrca yıldr hiç durmadan döndüğnü anımsayan dünyanın yorgunluk hssedip , göz kapaklarının ağırlığna karşı gelememesiyle sonçlandı * bu gece de..

onun dünyası an itibariyle uykudan ibaretken , ben de kendi dünyamı seçtm o uyurken..

İp kopar, belki olur..

2011-06-19T01:41:00.002+03:00

Kirpiklerinin güzelliğinden ne çok kişi bahsetmiştr sana.. bhsetmişmidir ? yok, ben söylemicem..

ben göz kapaklarından bahsedicem bu sefer, çok güzeller.. yada çok güzel değiller..gözlerini kapamanı istiyorum diye güzel geliorlar belkide bilemiorum..

uyuyusunu görmek istiorum ,sadece uyudugunu gördüğüm zaman huzurla uyuyabilirmişim gibi..

bu his farklı , karakter sahibi ; özlemleri ve kuruntuları var

yalnz sbahlardan huzursuz oluyor, bazen de gözlerini açtıgında saçlarını görmek istiyor..

belki sadece perdenin arasından güneşin gözüne vuruşunu izlicek , oda bilmiyor..

kurması kolay bu cümleleri ama

hepsinin -belki- kelimesine bağlı olması pamuk ipliğiyle ; umuttur en küçük haliyle..

yastıga güzelim başını hiçbişeyler düşünmeden koyabliorsan ne mutlu sana

ve yne o güzelim başını yastıga ,briyle aynı şeyleri dşünrek kyuorsan o dha güzel..

gibi..

ne de güzel bi kelime..

düş /kalk

2011-06-19T01:15:00.004+03:00

düş / kalk

hiçkimseyle aynı uykuyu uyuyamazsn

dedi..

Çiçeksiz

2011-06-04T21:53:00.002+03:00

yalnız çiçeği ,hızlıca kuruyor ; nemsiz
lütfen çiçeği çok nadir açıyor ; belli belirsiz
anlıyorum çiçeği , açıyor açmasına da sen inanamıyorsun açtığına ; çaresiz

ama küstüm çiçeği sadece bir kere açıyor,bir kere affediyor ; beklentisiz
o da tam bu gnlere denk geliyor ; bilmiyor ,sessiz sessiz..

Bilmediği..

2011-06-04T21:17:00.007+03:00

Başından beri anlatmaya çalıştığım onca şeyi - ya da yok anlatmak değil de, hissettirmek diyelim . Evet, hissettirmeye çalıştığım onca şeyi,
onun şimdi idrak edebiliyor olması
ne kadar dokunabilirdi ki?

ne yapmalıyım yani , idrak edebiliyor olmasına oturup mutlu mu olmalıyım ?

Bunca susmaları cezalandırmak gibi sanki daha ne kadar acıtabilirdi ki?

Kocaman bir unutuşu da ardından getirmişse zaman, koymuşsa gözlerinin bebeğine ben görebiliyim de daha da üzülym diye
o zaman ne kadar geçebilirdi ki?

Hala can sıkıcı derecede genç ve canlı olduğumu vurguluyorsa ellerim, ne kadar bekleyebilirdim ki ?

-Neden susuyorsun?
-Çünkü.

Aynı kara kutusu kendinden önce düşmüş uçaklar gibi.Yığınların altında aradığı kendini , el yordamıyla ne kadar hissedebilirdi ki ?

Ne kadar?
Sadece bu kadar.
Bu.

Bak ben bazen öyle ki

2011-06-02T16:20:00.001+03:00

Ufak , küçük hatta neredeyse görünmez şylerin devasa yapıları yıkabilme özelliğnin oldugunu dha önce söyleselerdi ağzmı bile açmazdım.
ne uzun ne de kısa ağzıma tek bi klime bile almazdım, evet!
zaten o aldklarm yuzunden yakıyorm şmdi yazılı kağıtları, kağıtlar şekilsz, yırtılmış bazıları , makassa hep cebimde şu sıralar..

taaa o zmanlara ait bi takım anılar neden tatlarını alıp gitmiyorlar, yeni gelenleri hor görüor ve izin vermiorlar..
nie izin vermiorum, - yani onlar, anılar- niye istemiorlar ki.

hem dha snraları dha az acır dmezler mi.. derler..
meraklanma sen .. -ben-

kaç kere dha sölieceğim ki, acıyan bişi yok aslnda, ama nerde benm kağıtlarım ?
hyalleri birden , aniiden ykmalı ki kapı aralarından esen o cılız rüzgar umudun zerrelerni yüzüme vurmasın.. dağılıp saçlmasın, gözümn içine kçmasın..
kağıtlarım nrede benim ?

ama kaçtı, doldu bide vurdu..

evime saçıldı üstelik, süpürmem lazım

Atom

2011-05-11T15:14:00.002+03:00

Biz'de uzak olmazdı..

olmadıda senelerce... karar verdik sana gelicektik , burnumun ucu kadar mesafe gittim

gördüm ki aramızda kaç şehir varsa hepsi ayakta

saatleri yutup arkamda kaldığında

sen kaybettiğm önemli bişey ,evde unuttuğum anahtarım yada..

sen ve ben biraradayken

bi atom ederiz unutma

Kopmaz artık kıyamet kalbimin sarayında..

2011-05-05T23:34:00.002+03:00

bizim krallık bazı zamanlar oldukça kalabalık .
her harften bi kaç tane kullanılmış kelimeler sebebiyle bi şenlik yeri;aydınlık , bi cümlelerin duvarlara çarpıp yere düştüğü oda;karanlık

nerden bakarsan bak , surlarla çevrili
tahtının değişmeyen varisi aşkımız bi nevi
dört duvarı kutsal , özene bezene benimsenen huzur kalesi.
artık adı değişti.
ağlamak yasak kalesi ..

Açıl susam açıl..

2011-04-21T19:07:00.004+03:00

nasılsın?
iyisin gördüm,
yavaş yavaş değişen karenle ,başını her sola çevirdiğinde aydınlık artık baktığın yerler
ama nasıldı öncesinde
nasıldı
nasıl demli..
birlikteyken dibi görünen çaydanlık,uzayan kahvaltılar
mutfakla süregelen o garip aşk
farkettin mi söyle
dünkü tiner kokusu
baş parmağındaki boya izi ile kardeşti bütün gün
damağında çayın tadıyla yaptığın onca şeyi ,sen mi yapmıştın bir düşün
hatta sen şimdi otur tane tane oku ve düşün
.....
yaşamla kendisi arasnda dimdik tutmak için çaba gösterdiği o kalkanı ' zaten çok yandı canım dha ne kadar acıyabilir ki' dierek
denize fırlatan ,uçan halı üstünde gezen ego'lara boyun eğen mi
yoksa
beyaz şatosunda huzuru ararken ,pamuk prenses saflığı ve robin hood iyiliğiyle dahil olduğun bu hayatta
7 başlı ejderhaların da -insan- oldugunu gördüğünde
farklılaşmaya başlayan, sorgulayan ama gördüğü zararı en aza indirgemek için kendini yenilemekten korkmayan o kızmısın sen..

............

Sen gücenme..

2011-04-12T22:52:00.001+03:00

bazen, insan herşeye üzülüyor
içi sıkılıyor, mutsuz oluyor
insan bazen, hava kararınca bile alınıyor
güceniyor , içleniyor
Çok mutlu olduğumuz zamanın bi kısmını, vücudumuzun bir köşesine saklamak gerekiyor.
zor geçen, zor günler için..

Lazer hızında yazılan kaderler (sanki.. )

2011-04-07T00:24:00.003+03:00

iadesiz taahhütsüz son derece hızlı bi kargoyla
doktor yönünden sahip oldugum tek şansla
kırıksız çıkıksız
zihnim ve bedenim
beklendiği gibi engelsiz
geldim dünyaya

peşi sıra daha neyim kimim bilmeden
okulda işte ailemin dahi içinde olduğu multifonksiyonlu
üstelik sahil kenti yaşantısına uyumlu programlar yüklendi durdu
sahip oldugum fabrika ayarları su gibi duruydu
tazecik zihnime kazındı
taaa o zamanlar bile küresel sermayelerin belirlediği yazılımlar,rakamlar

önce okumayı, sonrasında ; en mühimi okuduğumu henüz anlmadan öğrenmeyi söktüm ki
hak edeyim yakama taktıkları nazar boncuklu o kurdeleyi

sonra zaman ilerledi
lazer çağında hzlı olamayanı/yaşamayanı sistemn nasılda dşladğını
hatta posasını çıkardğnı gördüm ,bildim.
mevcut düzene daha hzlı entegre olan modellerin nasıl +1 olduklarına şahit oldm en yakından

bazısı korkuyla geri kaldı , zamanın gerisinde
kabuğu içinde,iyi niyetiyle,
ona ve insanlığın hayrına gerekli verileriyle depoladı bilgileri beyninin içine içine
bazısı da çekti fotokopisni son moda kılıkların
bedenini sarmadığı halde
giyindi onu baştan ayağa, sakilliği değil umrunda
takındı apolitik tavrını

ona neydi ki dünyada ki sefaletten ,acıdan , işgalden
eğitimsizlikten bedenleriyle birlikte fikirleri kuruyan
onca insandan ona neydi
o ona öğretildiği üzere
bakardı sadece kendi işine
oturduğu koltukta geviş getire getire...

Bazılarına göre adil aslında..

2011-03-15T23:35:00.001+02:00

Etrafımdaki herkesten sakladığım o aleni içsel yolculuğum
istek hattı olmuşken zatıalinize
falda çıkan o devasa kaya yuvarlanarak geliyor üzerimize..
tekno ilişkilerin gürültüsünden geriye kalan sessizlkte dümdüz ediyor mantığmzı..
olamaz mı..
oldu bile..

herkesin yaşadığı bu hayatla olan kısmi ilişkme çomak sokmak derdindeymişçesne sdece kendi dinamizmine yardmcı olan o kadnı dürtüyorum ara sıra..
uyah hadi diorum !
esniyor ama uyanmıyor..

sanki tahtrevallideymişcesne sallanan üstelik aynı zmanda vals yapan brkaç syasetçyle dnümü bugünmü konuşuorum uykuarası,sırası,sonrası..
her zman sözcük frlatan dudaklarım kayboluyo o ruyada,
resmen cezalıym..

işte böle arada bi onlara rastladğmda klorağı bol beyin hücrelerm içim ve de dışm diyor ki sesszce :
şu bir gerçekki ,

uçamayan bi kuştan öte , kendi gerçekliğmn vrsayımını yaparken şu huzurlu khvltı msamda , ismi anlı şanlı gzeteleri okuyp, ballı börekli isimlern ,sosyetklerin
sayfasna gözgezdren
efsanevi bnca gvezeliği bir çrpıda okuyuveren
bulmca sayafasna hakknı vererek kenara ayıran belli belirsiz,üstelik zamanı olmayan bi manşettim bu dünyada..

sağdan sola 10 harf yukardan aşağı yine 10
bu kocaman dünyada..

Müdahale ile bu hale..

2011-03-04T19:42:00.002+02:00

Şimdi burda durmuş bakıyorum, kapıyı açmadan önce üşümek içn hazrlanıorum
balkonun köşesindeyim , bakıyorm ( evet herzaman köşeleri olan biriydm ben..)
burda böylece durup uzakları izliyorum hep ( burdan baktığmda ay* çok daha yakın )
benim gibi balkonun köşesinde ay*ı izleyen başkaları da vrmı merak ediorum bi an*
bilmiyorum tabi..)

aslında buraya nasıl geldğmi de blmiyorm ( hmm yok yazdklarımdan bhsetmiyorum, yşadığım bu yer, bu şehir bu ev.. buraya nasıl geldm.. )

bazen etrafmdaki herkes hep bir ağızdan konştu
bazende herkes sustu aynı anda

sessizlk ve sesin ortasndan geçip o an*a gelior bzen insan
ve
o an*ın nrede susup nrede knuşacağı hç belli olmuor..

buraya nasıl geldik hiç bilmiyorum..
bu hale..

_______________________bloguma dokunma_________________________

Sesimi çıkarmıyorum

2011-02-25T23:18:00.001+02:00

bir knadından vruldu , önümüzde yere düştü ; düşünce
yaralndı , yara aldı
kfa kfaya verdk, saatllerce düşündük kaynaması mümkünmüdür; sarılırmı yaraları bşka bir dşünce desteğyle..

karar verdik..
esksi gbi özgrce uçamaz bu dedk..

öle ki;
uçamadktan snra yumurtlasa noolur ki
yattıgı yerden bizi kurtarablir mi?

Hey dünyalı ...!

2011-02-21T20:36:00.003+02:00

bi kötüyüm , havadan kesin..

yda değil , mutsuzum işte; havaya suç atmak benm işim..

göğsüme yerlşen fil nefesmi keserken , o mutlu mesut baloncuklar içinde ,ciğerlerinde benim nefesim

oksijensizm

nerdeki bu oksijenin zulası , gidp bulmalı , kana kna içmeliym

kadınm, mutsuzm , kararlıyım

senn o beyninin içne -düşünme-yi sokmalıym

ellermi uzattığmda hçbr yere doknmadığmı görmelisn

için şeffaf ,yok yok vazgectm , kranlık

ne kadar konuşursam konuşaym

aldığm karşılk; boşluk, sesszlik , hiçlik

nefessizm

yapablsem

kaç hayata bedel nefes çlarm snden

snde sırf bencillğnden kndi dileklerni üflersn gerçekleşsn die ağzımn içnden

olsn; ödeşmş olurz blki

ben kısmi uzay boşluğnda

ciğerlerm nefesni okşarken..

Pürüz !

2011-02-11T20:16:00.005+02:00

düşündüklermn yaşlandğnı hissediyorm

kırış kırış olduklarını..

ne kdar uğraşırsam uğraşym, ne kdar boyarsam boyaym olmuyor

pürüssüzlüğünü kaybetmesini kapatamıyorm

güldüğmde msela dşüncelerimn kenarlarnda oluşan krışklıkları gizliemiyorum ..

şimdi bnları da dşündüğüm için farkındayım çok dernlerde geziyorum ; ama ben derindeyken çok rahat nefes alabiliyorum .

peki

ben en derinde rahatca nefes alabildğim için buruşuk bi deniz kızı mı oluyorum..

Hissetmez ama ben onu zihninden öpüyorum !

2011-02-10T22:49:00.008+02:00

Kısa bi süredir insanları ' istemeden ' gelişigüzel dinliyordum ben
çünkü onları anlamama yardımcı olucak bi kullanma kılavuzum yoktu
Herkesin kendisine özel prospektüsüyle bana gelmesini diliyor
ne var ne yok okumak istiyordum mayasında..

Son gunlerde genelde kötü ;ama bazı insanların yanında

iyi hissediyordum

İşte bu yuzden cok hevesli olmasam da kelimelerimin akışını hep sürdürdüm..

Bu yuzden işte ,

sevdim durdum

bekledim , düşündüm durdum ..

Peşpeşe dinlediğim şarkıların onlara yuklediğim anlamlarla

hiçbir alakası yoktu ..

ve kimsenin de benim anladığım gibi anlayacağını sanmıyordum ..

kuşkusuz sanmıyordum..

Aldığım hiçbir teklifin bir anlamı olmadığını biliyordum ve beklediği cevabı

alamadığında yuzundeki ifadeyi izlemek hoşuma gidiyordu..

' uyandığımızda kaç tane sağ insan ve kaç tane gercek ölü görücez ' diye devam ettiğimde

karşısında havada ucan tekmeler atmaya hazır , elimdeki saç fırçamla zihnini on yuz milyon parçaya ayırmak

üzere oldugumu farkedemiyordu tabi , hüzünlü gözlerimin etkisinden kurtulup..

Ağzımı bozup bi iki kelime salıverseydim dudakalrımın arasndan yadırgamazdı beni , çokta önemli bişey deildi bu ama

aldığım kararın bozulması, herzaman korkunç bişey olmuştu..

Şu anda sırası değildi hayatımın bu sekilde yoluna girmesinin ,

yada düzene mi demelimiyim..

hiç gereği yoktu ki duyduklarım karsısında ki bu carpıntıların ..

Vazgectim tüm iyilerden

Ben; kötüde olsa karşımdaki hep iyi oldum inadına, hem iyi oldum hemde üzdüm..

Kadınlığın verdiği ve hiç bi zaman da kurtulamadığım bu dengesizlikten ;
Kalbi, beyni bi kenara atmaktan ve hiçbişey düşünmeden yaşamaktan bahsediyorum ..
Dağılmış saçlarımdan , biraz da olsa akmış göz makyajımın üzerinde durmamaktan ,
beynini çok sevdiğim o adam gibi düşünüp durmaktan ,düşündükçe
kafamın güzelliğine güzellik katmaktan ve çirkinlikleri
hiç düşünmeden kesip atmaktan..

Birazda olsa benzediğim, şimdi burda yanımda yada yerimde olsaydı

aynı benim gibi yaapardı oda;

çook eskiden yazdığı yazılarından , cümlelernden bliyorum..

Şimdi etrafımdakilere göre hersey yolundaysa benim hayatımda ,

lakin tersim de çok pistir bnu unutmasınlar..

O çok sevdiğim yazarın :) muzur bakışları için

o zamandan beri kimbilir kaç defa çöp adam-lar harcadım ben..

Belkide şimdi ona okumalıyım bu yazdklarmı

belkide henüz uyanmış olsaydım şimdi çok daha güzel olurdum

en iyisi şimdi bi bardk su içmeli ,

ve şu anda yolunda olanların ,bundan daha fazla
olmayacğına her zaman ki gibi hiiiiiç aldırmamalı ...

Birşeylere inanmakla öyle meşgulüm ki!

2011-02-03T23:31:00.003+02:00

Hayatım içinde her ne yaptysam beni en iyi şeklde ifade ettiğini söyleyemem tabii ve hatta sıkça yapıp ettiklerimin ben olmadığını da iddia edebilirim...

Palavralardan bir özgeçmiş dizerim kendime herkes gibi ve inanırım da bu palavraların ben olduğuna ...

Günü geldiğinde palavralarımı kırıp geçerken acı bile çekebilirim bu ben değilim diye..

O an isteğim ne ise onun ta kendisiyim.

Belki bencil, belki vefasız, belki ilgisiz, belki çok sıradan, belki çok marjinal,belki doğal, belki hiçbiri ama ; insanım.

Yoksa hiç vicdan azabım olur muydu yaptıklarıma ve yapmadıklarıma dair?

Toz

2011-01-22T01:05:00.002+02:00

Bir evin içinde iki kişi vardı birde ikisinin konuştukları
bir evin içinde tozlar vardı birde uçuşmaları
bir evin içinde söylenmiş kelimeler vardı birde söylenipte duyulmayanlar
bi gün o evde elektrik süpürgesi çalıştı , tozlar kaçtı
yakından baktı
gördü ama duymamıştı
duyulmamış onca söz ufalmıştı, kelimeler tozlaşmıştı
harfler biraraya geldi ,anlam kazandı
üzüntüden ufalan harflerin içi rahatladı
yakından bakanın kalbi sıkıştı
ama sonra
elektrik süpürgesi birdaha çalıştı.

Artniyet

2011-01-22T00:39:00.001+02:00

Bir kere daha düştüm eline ,artniyetsizce ;

yine olsa yine düşerim belki

sakarım senin olduğun heryerde ..

Bugün...

2011-01-05T20:00:00.003+02:00

onlar bir'diler
hep birlikteydiler .
sonra duydum ki ayrılmışlar .
onca sene biriktirdiklerini ne yapmışlar diye sordum
duydum ki ceplerini boşaltamamışlar
biri geldi dedi ki
ben yine aşkın içindeyim , ama hala ceplerimde ne varsa onu yemekteyim .
üzüldüm

sonra düşündüm
ayrılık anında buz gibi olan eller ısınsın diye ceplerde olur bazen , demek ki izin vermezlermiş biriktirdiklerine ; gitsinler diye
hatta bazıları cepten yermiş bi sonraki aşklarında bile.

Kışa hazırlık

2011-01-02T23:20:00.004+02:00

benim ağzımdan çıkan kelimeleri onun kulağına doğru sabırla taşıyan karıncalarımız vardı beslediğimiz..
kelime karıncaları..
en çok sevgi sözcüklerinin altında ezilirlerdi
sevgiydi,aşktı, ağırdı anlamları
soğuktu, kıştı ,sıcaktı manaları

kaç kat ederdi sırtlarında birbirimize doğru giden o yolda

kulaklarımız karınca yuvasıydı

tüm sözler kışa hazırlıktı

Sevgili ,

karınca kararınca hepsini karşılardı

hatta

karşı atağa geçer

ruhum aç kalmasın diye onu kışa hazırlardı

Bişey

2010-12-25T23:49:00.001+02:00

Sorun sende ve değil bi masada başbaşa oturuyorlardı

sorun bende geldi.

ağzını açtı

bişey söylicek gibiydi..

Kayıtdışı

2010-12-21T19:23:00.001+02:00

Bi adam yedim ben . tatlı kaşığıyla hemde.

ağzından çıkan bütün cümleler vanilya kokuyordu .

onun tadı benim damağımda kaldı.

vanilya kokusu

ben konuştukça havaya dağıldı

Bugünler de ben

2010-12-14T15:15:00.003+02:00

canım ' a susadım ..

Birtakım cılız kelimeler

2010-11-28T09:48:00.003+02:00

Burda havanın rengi gri , ruh halime yaptığı baskı anlatılır gibi değil

sen yoksun diye sanki uzayan sonbahar, çok üzüyor beni

özlemedim

henüz kaç saat oldu ki

ne yüzünü , ne sesini , ne elini
pek bişey kalmadı ama yinede yalnız bi ev bildiğin cinnet sebebi

yazmicam daha fazla

uzayan burnum kalemime çarpıyor , ne hüzünlü ama dimi

............

Fazlası değil..

2010-11-15T01:07:00.001+02:00

bazen

en kötüsünden bi gökcismi düşse üstüme gıkım bile çıkmaz

bazen de

saçlarım düşse omuzlarıma , kırılırım .

Ah lanet olsun

2010-11-14T00:05:00.002+02:00

Suskunluğun boyutu gözlerimi yaşartıyor bu gece
kafamı kaldırıp bakmaya çalıştıkça gözlerim ufalıyor, ben ufalıyorum
öyle bi suskunluk ki sonunu bulup ağzını açmaya çalıştıkça irtifa kaybedip
senin yanına düşüyorum

kendimi koltukta buluyorum
sana bakıyorum
yüzünden düşen bin parça ama ben en çok dudaklarına üzülüyorum
dudakların dökülüyor yüzünden
parçaları toplayıp yerlerine takıyorum

o güzel ağzın resmen bin yıllık bi sandık
içinde defineler ben define avcısı -ymışım

gibi
hissediyorum

hepsini buluyorum
sırf konuş diye attığım o bozuklukları
definen sanıyorum

ağzını öpüyorum..

Peçete

2010-11-05T15:27:00.003+02:00

Birbirine meraklı hikayelerimiz vardı..Bir mekanın ortasında tahta bir masada
birbirinden farklı kadife koltuklarda oturup ,kahve kreması kokan hikayeler anlatıyorduk..
o masada kimse kimsenin sözünü kesmiyordu.

heceler ve fincanlar sürekli yer değiştiriyordu
kulakların duyduklarına inanamıyor ,
gözyaşların masaya düşüyordu
senin için istediğim bir kaç peçete hiçbir nedeni kurutamicaktı , biliyordum

dinledim seni ,bekledim
sıra bana gelince ;
- bu içinde oldugumuz oda bizim gördüğümz yer kadar
sna göre onlarca masa alabilirken , bence tek bi sandalye bile almaz- dedim

utanmadan söyledim

Düşme!!

2010-11-02T01:09:00.004+02:00

Bana , benim için olan hislernden ve içinde benim olduğum hayallernden değiL
yaralarından berelerinden ,
kemiklerinden yada onların sağlamlığından bahset..

bi gün gelirde aklıma takılp düşersen diye soruyorum ; korkma sakın
endişe etme ..

Dünü es geçtim , yarına fırlattım kendimi..

2010-10-28T01:42:00.003+03:00

Alt dudağımın sol iç köşesindeki yarayı kemiriyorum ve öyle tadıyorum yasanmışlığımı ben, kendi kendine israf olan bir
gecenin eşiğindeyken.... Yarım yamalak bir nefes alıyorum işte alabildiğimce , sol bileğimde klavye sıcaklığı,parmaklarımda uyusukluğu..
belleğe sinmiş birkaç cümleyle birlikte, görünen yarımı var etmekte bi kaç satır işte..
Zihin uyanık ,gözler uykuya teğet..
belli belirsiz kendisini gösteren yarın, gözlerimin önünde ..
ne çok dünya, ne çok nefes, ne çok yarın dönüp durmuş bu beyaz körlükte..
Oysa ne bir dünya,
ne bir yarın, ne de bir nefes bildirmez kendisine ait olanı bir başkasına,
hep kendi etrafında döner hafifçe..
çokta sorgulamadım aslında bende, bıraktım herseyi oluruna,herkesin kendi bildiği yola..
Sadece bir nefes alımı düşlerden ayıklanmışsa eğer
gerçeeklik denen bu doğrusal olmayan dünya düzlemi
hiç hemde hiiç üzerine düşmeden olduğu gibi bırakıvermeli,
tam şu anda hemde
bunun gibi birşey hayat denemeleri..

Altyazılı bir gece

2010-10-25T01:12:00.006+03:00

Hıhım sevgili
sever çiçekleri
ama onları sulamaz hiç..
kuru toprağa dokunur parmaklarıyla..
asıl o anı mı sever bilinmez..

Kucagında şeffaf bi kase
ışığı geçiren, duygulanmayı bilen , utanınca renkten renge giren
içinde 3 portakal cansiperane bekleyen
mutfak tezgahına sabitlenen metal sıkacağa doğru giden yolda sıralarını bekleyen
teker teker başları ezilen o sulugöz portakallar
herşeyi geçiren ama asla hava geçirmeyen
o kasenin içinde olmamaktan artık mutlular mı?

balkondaki kuru çiçeklerin sahip olduğu oksijen
bugday teninden homojen olarak dağılan kokuyla birleştiğinde
nefes alınır kılıyordu orayı
dudaklarının dudaklarımdan ayıkladığı portakal tanecikleri
hiç bitmemeliydi kanımca
ziraa en temiz aldığım nefeslerdendi o birkaç dakika ..

Patika

2010-10-25T00:11:00.003+03:00

Buzdolabı resmi mesaj panosu,
üzerine mıknatıslı bi mektup iliştirilen , bol miktarda gelecek içeren
benim cevabım geçmiş esanslı bi mektup kağıdına yazılan..

gitmekten bahsediyor mektup
ottan , böcekten
bol çiçekli patikalara güveniyor mektup
vadediyor 1litrelik bir mutluluk

gel diyor ,
uçağa binelim
dönelim

olmaz diyor cevap
geçmiş kokuyor patika
buzdolabı beyaz, mektuplar ıslak
neye dokunsam dağılıyor parmak uçlarımla..

Sudan sebepler

2010-10-20T00:02:00.004+03:00

Dört başlı bisküvi enzimleri dişlerinin arasındaydı...
Ağzı hala alkol kokan şahıs, geceliğinin dantelli beyazında yalınayak dolaşıyordu odalarda, ..
Evin içinde bisküvi kırıkları..
Banyoda vanilya kokulu köpüklerle kısmen dans eden sevgilinin ıslığı boğaza kaçan sudan sebep öksürük nöbetine döner mi..

bence döner..

Hıhı

2010-10-18T17:59:00.002+03:00

Bu kadar ilgisiz olduğu için küsebilirim..
duyup duymamazlıktan geldiği için kendime kesinlikle küsebilirim..
Sonra da
yaklaşıp
sessizce yanıma
gönlümü alabilirim..

kime ne ?

Sonra

2010-10-15T15:23:00.001+03:00

Çok mu özlemedim?
az mı sevdim?

Tırnak kırılmasındaki o hazin ,ince sızı içimde..
Akıllarda birikmiş sorgular ve hep aynı bak sorulduğunda cevapsiz kalmalar..
sonra,
Ölçüp ,biçip; tartıp ,topluyorum herseyi..
Adaletinden benimde emin olmadığım o teraziye ekliyorum seni..
ağırlığın yok, değerin yok,
sevgin yok özrün yok..

Çelme

2010-10-10T23:25:00.003+03:00

Başkalarından sebep yalanlar dolandı benim saçlarıma
kökünden kestim hepsini
dibinden ..
aynı şimdi yaptıgım gbi sol şeritten akıyordu sözcükler
sana baktıgımda farkettigim ağır vasıta bakışların
şikayetçisi olmadım
karşılık verdim hepsine
dibindeyken bile
yoğun kar yağışı beklenen omuzlarını kurtarmaktı amacım
yalanlar dolandı dizlerime
kaçtım
bilimin ayak bileklerine taktığım çelmeyle
yağmur oldu gözzyaşlarım
sağanak oldum
aktım..

Dümdüz

2010-10-09T23:46:00.002+03:00

Senin saçların kıvrık,
benmkilerin düzlüğüne inat
sana dogru giden yollar baska yollara cıkar;o yollar kıvrılırken saclarının arasına
bana giden yollarsa hep dümdüz bodoslama
öyle sevmişm ki senin yollarını
bana saclarım kırılmış en çokta!

Kalp

2010-10-08T23:12:00.003+03:00

Ben sanırım
ara sıra seni tam onikiden vruyorum..

buzdolabı notu ;

seninle birlkte tüm pişmanlıklar üst rafa
onikiden vurdgm geceleriyse orta rafa kaldırdm
artık gerek yok ya
hep elimin altındasın ;)

seni seviyorum

Uzmanlara göre ;

2010-10-08T23:05:00.003+03:00

Eksi 18 derece sıcaklık bu gece gözlerinde
kat kat giyinsem de ısınamam sanırım bu gidişle

Evvel zaman değil aslında ,şimdi..

2010-10-07T23:24:00.001+03:00

ezop masallarına yakıştırılabilirdi ancak
benim gidişatım

oysa ben ezop masallarına bile
herseye oldugu gibi geç kalmıştım

masal bu ya
evvel zaman kambur zaman olmuş
evvel ben kambur sen

elimdeki kostüm amacını aşmış
tül olmuş dantel olmuş duvak olmuş
sevdim

masal senin masalın ya
ben yine bas köşede

sen kurşun askerlerinle oynamak yerine
gelini öpmeyi tercih ettin
öptün

O , gezegen..

2009-08-30T16:30:00.007+03:00

Beyaz bir arabanın sarımsı farının ışığından inip aldı gözlerimi.

Bense yolun kenarnda yürümeye çalışıyordm tökezlenerek ; yorgun, kırgın.

Boştum, çünkü çok dolmuştum..Hafif bişi sandı beni,kucakladı ama yanıldıgını cooook gec anladı..

çok fazla ağırdım ben taşınacak gibi deildim hiç,

belki tanısıcak kadar..

Koyu renkti gözleri ama gerisini hatırlamıyorum ...

koyu renk gözlere deil de öyle kara bakıslara alerjim olsaydı bnm keşke..

ve Çok yasa , ii yasa yaa yerine benmle yasa deseydiler bana keşke..

bnde sende gor demeseydim de emrin olur deseydim ,ssessizce..

Kim sölemiş ki gözler anlamazki susmaktan die,susturulmaktan ,

seslerinin kısılmasndan isyan etmişler bile çoktan..

Zaten bi süredir sürgündeymiş bnmkiler o kara gezegende,diplerde, cok derinde..

Haberim bile yok..

Herseyden haberim var, ülkede olan bitenlerden, savaslardan,barıslardan, evrenden , gezegenden,..

ama o yoğun , tarifi imkansız seyden , kendini - herkes farketmesin diye, parçalara ayırıp yıllarca nerelere konuslandıgından

içinde nasılda buyudugunden ,buyuyebilmek için hala taze kalabilmek için kendini içimde nasılda saklayıp sakındıgından

haberim bile yok..

Etrafmdaki herseye aldırarak fakat içimdeki hiçbirseye aldırmayarak sürüyormuş işte..

Dünya gibi..

O da aslında umursuyor içinde olup biten herseyi..

değiştiremiyor içine yerleşip kalan kötülükleri, özlemleri oluyor eskiye nazaran yeşili, kokuulu çiçekleri..

Etkileyemiyor oda gelişen hiçbişeyi ama etkileniyor içten içe oda benim gibi..

eriyen, kendi cüssesine göre minnacık kalan buz kütleleri

içini ısıtan Güneşten üstüne sıcrayan kor taneleri

En yakın arkadası olan Ay'dan kaynaklanan depresif gel-gitleri

arada bi üstüne düşen ,canını yakan göktaşları,cisimleri...

Saklayamıyor oda bizler gibi dısardakilerden kendini,ama

sırf yasayabilmek için sarıldıgı

içinde, üsttünü örttükleri..

oksijenler, ormanlar , denizler, topraklar..

aynı içimizdeki gibi

Sevgiler, sevgililer, aileler,dostlar,aşklar,arkadaşlıklar..

İçten içe yaşam mumunu içimzde yanık tutan duygular..

Güneşimizi parlak kılan varlıklar, yaratılmışlar..

Bende içimdeki Güneşin doğusuna doğru gidiyorum ,

inadına hemde batıdan batıdan..

ama hiç batmadan..

örtmeden üstümü, örtünmeden,

saclarımda rüzgarın dalgası..

tenmde değişik bir ısı, ben kararlı..

Canlı Performans

2009-08-30T14:58:00.009+03:00

Uzun zamanlardan beri süregelen edebiyatla olan yatak arkadaşlığımız

Uyutmayınca beni , son bulmuyor cümleleri ; hafif doğrulup masal okuyorum ona geceleri..

Aksi oluyor kaçıyor uykular ve oyun oynuyoruz bana karşı

beni tanıma, beni bilme ve beni sevme oyunları..

Tutuyor mızıkçılığım bu kucuk oyunda bile kendime karşıyım.

Kadınlığım,

Şirretlik ve hınzırlık arasnda bocalıyor , -bi ileri bi geri-

Sonra hissedilen ürperti kendi kendimle yuzyuze geldiğimdeki şaşkınlık ifadesiyle birleşti..

Üşümüyorum hayır,üstüme bişey almama gerek yok ,

Nası olsa bambaska bi kitapta hazır olucak benm için hersey

ölçüsüzlüklerine ragmen saracaklar bedenimi ve ruhumu

ve ennde sonnda incitecek beni orası da..

Çünkü ben hyal kırıklıı tablosndaki o malum kadınm

ve yanmda sevdgm buyuk ve kucuk adamlarım..

hayır çizmesnler o resmi, incitmesinler beni

hyr girmesin -ben o salondan içeri ,almasınlar beni

hayatımn dısında kalmalıym sanki, biraz daha izlemeli..

Tam randımanlı post-it

2009-05-24T23:40:00.004+03:00

Gelmiş geçmiş butun tabiat olaylarnı senin iki avucuna bırakmak istiyorum.. ,hediye etmek biçimli kurdelesiyle..

Aşina oldugumuz mevsimlerin hikayelerini, yaprakların kuruma öykülerini anlatmak..

Bi tiyatro sahnesinin her kösesine özenle yerleşen kelimeler sayesnde, tüm şiirlerine hayran olmalarını istiyorum insanların..

İmkansz olsa da senin içn, bi şehrn sadece senden ibaret oldugunu aynı benim gbi hissedebilmeni..

Hergun yeni,yepyeni sevdiklerin olmasını istiyorum..Tüm iyi niyetimle hemde..

Bazen de yeni bi tenin olmasını istiyorum,bnm dokunmadığm o tenin ne kadar pürüzlü oldugunu farkedebilmen için..

Doğru mu bilmem,belki iki kez düşnsem doğru dürüst,en azndan hakettiğin cümleler cıkıcak kalemimden fakat

ikincisini düşnsem bile yazmama engel oluyor parmaklarım...

ki, ilkininde varlığından resmen şüpheliyim..

Unutmak için bu karmaşayı,müziğe sıgınıyorum..Etrafmdaki tüm boşlukları bana dair bi 'sus' ile buluşturuyorum.Ama olmuyo beceremiyorum..

En fazla üç dakikalık bi şarkının notalarına basamıyorum..Susturmalı bu parça,notalar hissetrmeli kendini

Her hayatta ancak grektiği kadar 'sus' yerini bulabilmeli..

Benim yokoluşlarımın bir anlamı gibi,senin suskunluklarının bahanesi..

coğu zaman yazdklarını yasayan sen,yasadklarımı yazıyorum die mi anlamak istemiyor beni..

Kitaplarn sayfalarnda yada zarfların arasnda unutulmş kalmış kır çiçeklerine gözün gbi bak..Eğer sahip çıkamaz,eğdirirsen boyunlarını

korkarım onlar da hep yakıcaklar senin canını..

Senin sudan sebeplerini kurutan ,benim ateşim..

2009-05-18T00:12:00.008+03:00

Derince bi kap düşün hayalinde..

İçine doldurdugun suyun, kabın şeklini alışını izle..sonra dağıt ellerinle, aç gözlerini ve beni dinle..

Senin zihninde yarattıgın o kadının boşluguna beni doldurma boş yere..Her ne kadar hafif tuzu olan bi suyla karışık olsa da vücudum, giremedim o kabın şekline..

*Anlamaya calşma boş yere, aynı dunyanın dönmesi gibi..döndüğünü anlamıyorsun anlamak istemedikçe..

Yazdıklarım kendini kullanılmış gibi hissetti şimdi..

2009-05-12T19:50:00.004+03:00

Seni düşünmek içinde bzim oldugumuz siyah beyaz fotograflar cektrmek gibi..

hani en nostaljiğinden

Bi de duyulan bi deklanşör sesi, senin parmağın sayesinde çıkan

sesin yada nefesin senin , nefes darlığı ceken düşüncelerim

buda yetmezki bize zaten hadi temmuzu bekleyelim

fotografla kalmayalım siyah beyaz kısa filmler cekelim..

çok yukleniyorum kalbime bi o kadar da beynime

yok bundan ötesi, sonum kısmı felç gibi bişi

Sesini duymadığım ,kelimelerini okumadığım -ve hiçte istemediğim- kaçıncı sabah ki

adını duydugumda ki tüyler ürpertisi

üşütüyor beni, dişlerimde gıcırdama sesi

artık son gunler sen bilmezsin..

o kadar hoş günler ki ,zorla pürüz arıyorum bi yerlerde ,döndürsün diye beni

bu kadar fazla dile getirmekte hislerimi ,neyin nesi

ben zaten kendimi anlamıyorum ,ama bu kendi kendime konusmak gibi..

asıl demek istediğim özledim,yine özledim seni..

şimdi, işte şu an gercekten üzgünüm

benim parmağım sayesinde cıkan deklanşör sesi

seni değil, allah kahretsin onu resmetti..

Taze meyve tadında resimdeki ev 'im..

2009-05-12T18:58:00.004+03:00

Beynimin bazen dozunu aşırdıgı tüm çarpıcılığnı es geçiyorum..Aklımda hiçbirşeyn olmadıgı bi anı kolluyorum...

Böyle resim gibi gözünün önüne getirmeyi istiyorum herseyi ; ressam olmayı okadar isterdim ki ama kabiliyetim yok..Öyle işte..

Hmm senin de hevesn kaçtığına göre başlayabilirim.. lakin benimki de kaçmak üzere..

-Ayakkabılarımı çıkarablirmiym acaba ? elime alıp sessizce girmek isterim buraya..

Bekler ama duvardan yanıt gelmez..ses cıkmaz ,soluğumsa yapayalnız su anda..hatırlı birşeyde olmuyor bu evde sanırm,yüzüne pat diye böyle vurulurmu yalnızlığı insanın...

büyük koltukların bulundugu odaya yöneldi..her zaman ki gibi dengede duran vazo hiç hoşuna gitmedi yine...bu özgürlüğün adını denge koymaları ve dengenin iyi birşey olduğunu anlamıyordu..

ama kendisnde gördüğü dengenin farklı olduğunu vazoyu her gördüğnde bi kere daha anlıyodu..aradaki uçurumlara kafası bozuktu..

Aslında burası farklıydı ne denge sorunu vardı ne de dengesizlik.sadece vazoydu nihayetinde...evin ayrıntısı gibi görürdü kendini bu yüzdendi belkide hissettiği hayal kırıklığı..Düz bakarken,yana doğru eğil;rengarenk,yüzünü her çevirdiğinde..

koltuksaa..hiç eşlik etmezdi ona..hep otururdu onunla ama kalkmazdı hiçbi zman..herşeyi batardı koltuğa,her hareketi,her lafı...ama yine de zorlardı aptalca iyi niyetini..bir koltuktan daha fazla şey beklerdi.

diğer eşyalar da yordu onu;yine ,her zaman ki gibi..herşey birbirinden okadar farklıydı ki okadar uyumsuz,ters,zıt..

orada yaşıyordu,mecburdu,ama gittikçe daha dayanılmaz oluyordu.eşyalara kafa tutucak hali yoktu..eşyaydı nihayetinde,boş göz boyayan, anlamsız işte boşluk dolduran..Değişebilecek hiç şansları yoktu.yenilenseler öncekilerinin yerini doldurmaktan ibaretlerdi..Küflenmekti sonları bu rutubette,havasızlıkta,insansızlıkta...

Yığınla peşpeşe duraksamadan üstüne geliyordu herşey ve kalemi sayfanın üstünde bekletti yavascaa..resim yapmayı çok isterdi o,yapabilmeyi..

Sonra acemice çizdiği eve,bacaya,balkona baktı..içerdekine üzüldü,çok ama çok üzüldü..(nefes hep içerdeydi ama o her defasında boğuldu)

Öyleyse bende dışını süslerim dedi içinden ve basladı kalemi oynatmaya..bu evin içine huzursuzluğun girmesi yürek ister diyordu rengarenk çiçekler..

son anda beliren yangın çıkışı umud vaadetti..belki de tek yok buydu..

Rüyalarda zaman yok, hadi keyfini çıkar..

2009-05-02T19:35:00.008+03:00

Sessizce söylüorm duymasın die ,beni iyice dinle

anlatmanı isticek şimdi senden ,sen anlattıkça anlamaya calışacak belki de ,zihnine girip kendi işine yarayan ne varsa almaya calışacak..

hatta sen konusmaya baslamadan ,anlatmanı istedikçe büyüyecek,elleriyle uzanabilecek, yetişecek hayallerine

sen anlatmadıkça da yerleşicek iyice, oturacak bedenine, soluğunu zorlayacak..

bakma ona; oda kırışcak ,çevirme bile kafanı onun tarafına .. sökülecek iplik iplik kelimeleri aynı gözyaşları gibi..

alma üstüne sen boşver.... iki damla gözyaşı aktı diye sakın ona minnet etme..

....................................................

Neyi anlatmalıym ki sana ?

Seni sana anlatsam -uzunca- dinlediklerinle kendine buyuk geleceğini mi? yoksa seni kendime anlatsam benim hayalllerime küçük geleceğni mi?

Anlatacak hiç ama hiçbir şey yok ki gercekte..

içime içime susuyorum ben ;ama bazen..

ve şimdi içimde ki öyle büyük bi çığlk ki

şiddetnden içimin camları tek tek kırıldı

en çokta duygularımın canı acıdı..

Beni dinle ve çıt ! çıkarma..

2009-05-02T18:27:00.006+03:00

Bi araya geldiğinde lüzumsz ve anlamsız bir bütünlük oluşturan, oldukçada garip cümleler yazabilirm

Sonra onlara bakıp hep brlikte hayran da olabilirz

Hem zaten bizim ailede oldukça küçük yaşta başlar anlaşılamayana duyulan hayranlık.. Bu yüzden belkide kız çocukları önce babasına aşık olur derler,n bliym..

Ama bna göre bunun iyi yanı, babamn benimle konuşablecek kadar cesur olmasıydı..Hemde bnca zaman ve onca iletişimsizliğimzden sonra..

O zamanlar büyük dizlern üzerinde bakarken, ayağa kalkmak aklımıza bile gelmezdi ..

Ne kadar garip…

Tüm bnlardan ve yaklaşık bir dakika sonra

düşünülenlern hepsi bitmiş,müzik keslmiş ve pencereden baktığmda tıpkı bu cümlelerm gibi tek başınayken gayet anlamlı,

çok seslideysse oluşturduğu uğultu duyuluyor olacak sadece..

Bazıları karikatür dergilernden fırlama, çocukluktan aşırma mutlulukları yazarkeen, bazılarıda bacak arası mesafesi kadar kısa süreli aşklarını,

hatta kendilerini o akıntıya nasıl kurban verdiklerni anlatacak bize...okucaz hep birlikte..

Çağırmadan hiçbr felaketinve kötülüğn gelmediğine inanan kimileri, umutlara nasıl sonu gelmeyen temeller attığını yazarak bize dair ebedi görüntü için

birbirimze dönmemizi sağlayacak..

Ve bize suretimizi gösteren hiçbir ayna kırılmıcak..

Fakat.

Tüm bu kaosun ortasnda, başlangıcn ve bitişn o kısacık aralığnda

hızla yitrilen birkaç cümlecik gariplik ve sonsuzluk arasında sıkışıp kalacak;

Bizim savaşcı egomuzn utangaç zamandan doğma kızıdr bnce önyargı

Belki de ummadığı taşlardan başını koruyamamasnın en büyük zanlsı

Ve arkasında saklandığın duvarıma yazılansa,sade bir yazı..

Şimdiye kadar nefes aldığın tum zamanların sende kırdığı o fay hattı

inan bna yazılanlarla geri gelmyor, denedim..

ve insanı da kırılmışlklar değil örülen duvarlar öldürüyor...

Düş'e dokunur şeyler..

2009-04-25T18:08:00.004+03:00

Nasıl anlatsam ki şimdi size hissiyatımı,sabite tutkum var çünkü uzun zamandr ;

değişmekten,hareket etmekten,kendi kendimle çekişmekten,ilerlemekten,gerilmekten,

gerilemekten,gelişmekten her turlu ,evrim gecirmekten bolca ,kaymaktan ,kayıp gitmekten ,azalmaktan,

şişmanlamaktan,zayıflamaktan,çocuklaşmaktan,olgunlaşmaktan, durmaktan ve

tekrar yola koyulmaktan yoruldum ama devir daim olsa da biçok sey,yine de

değişimler fazlasıyla mevcut..

dün ne düsünüyordum been bugün ne :) mmh şey...ama şu sıralar

gerektiği kadar iyi yasamıyorm sanki işin garibi de , o nasıl yasamak bilmiyorm...devamsızlığm cok hayatta, bir yıl düş'e dokunur bisey yasamıyorm,sonra ertesi yıl bi gömülüyorm

hayata,kaldırabilene ask olsun....nerde,nasıl,kimle,ne sekilde daha fazla mutlu olunur hiç bilmiyorm,olamadığm yerleri,yapamadığm

şeyleri düsünüyorm bazen..sallıyorum günleri nereye denk gelirse,bugünün içerisine bakmadan ertesine geciyorum..yasayacaklarımı hep son

ana bırakıyorum,herks ağzına kadar baskası dolu,kendimi de genelde yasayamayacak kadar yorgn hissediyorm,ne yasarsam

yaşıym gözüm hep öteki hayatlarda kalıyor,imreniyorm..

hayatm bi dönem öylesine acık kaldı ki, paylaşım alanıma kac insan girdi hatırlamıyorum,selam verenlerden coğunu cıkaramıyorm..ileride cok daha mutlu olunacak

sote yerler biliyorum,ama işte ben bu kafamdaki makinaya söz geciremiyorm..hayata ara verişlerim,yada daha terimsel ifade etmem gerekirse duruş verişlerim..

bir gün dedirtir mi ki bana ,bak bu da benim garson boy günlerim..?

Dilim sürçtü dudağına ,ama yanlışlıkla!

2009-04-23T17:20:00.024+03:00

Sanırım benim gibi böyle her yolu denemiş kişilerin artk yanlış yollar seçme zamanı gelmiş olabilir

Ben bu hakkı tanıyorum kendime tüm haklı sebeplerimle birlikte..

size gelince siz nasıl isterseniz öyle ,ama sanıyorm ki

Bu size de iyi gelebilir.

denenmeli bence, mutlaka gelecektir..

Gebermek yok,bitmek ,tukenmekte yok... gayet yaşamak var

can çekişmek var, kazımak var duvarları tırnaklarla

Ağız dolusu müzik dinleyp ,kulak doldurmaz cümleler sıralamak var

Onları dinlemeyi unuttuğm ve benimle konuşmayı

Unutan adamlardan uzaklaşmak var hayatın bana ait kısmında..

Bitmek ,bu ülkenin muhtelif muhitlerinde yer kaplayan eski sevgililerimn

kendileri için bekledikleri şey belki de..

Bitmek ve tukenmek gözümü hiç kırpmadan ve dilimi ısırmadan söylenip durduğum dostlarıma dair elimden ve dilimden bir kaza çıkması..

Birbirlerinden nefret eden iki kişiyi konuşturmaya çalışacak kadar da öfkeli

Konuşarak anlaşır o tip insanlar

Ama bana küserek değil,

Dudağımn böyle büzüldüğne bakma benim

Tersime denk gelmektense rica ederim düzümü tercih edin ve

Hayatımın bükülmesini lütfen dert etmeyn..

Geride kalanların hepsi dostlarımmş,farketmedim..Aklımdakileri de size parmakla gösteriym..

Birkaç kişi var sadece ,tüm iyi niyetimle hayatmdan aşağı ittim gitti

Neden o cümlelermi üstüne yıktım senin, düşünmedin hiç dimi ?

Boşuna söylemiş olmalıydım hepsini, htta onca cumleyi boşuna yazmış olmalıyım ..

Tümüyle saçmalamışımdr belki de , herzaman yapmadığım gibi

Benim benncil, benim nankör, benim artnyetli ,benim

dürüst olunca basitleşen kişilerim

Biliyomusunuz aslında siz hiç olmasanız da olur

nası olsa ben bi şekilde hakkınzdan gelirim.

Romantik film gibi değil ama bildiğn gerilim..

Kapıyı açarken, kendimi kapadım..

2009-04-20T00:14:00.006+03:00

Gerceklik..nefes aldıgın sürece level atlayan bi imge hayatında..Odandaki masanın üzerinde duran bi bardak dün gece duydugun

o enfess tutkulu aşk kelimelerinden inan daha gercek..sacmalık değil bu ,lütfen bi dinle..

her zaman yanında olanlar ,etrafındakiler,baskalarına ait paralar ya da n biliym işte içtiğin o bilmem

ne corbası aslında sevgilinin kapıdan cıkıp gitmesinden daha gercek...Onun yada kendi ismini

değiştiremezsin cünkü...aksam yemekte bilmem ne corbası

yedim diyerek anlatamassın olanı biteni,hiçbi hikayeyi...oysa o anda kapının arkasında

kalan sen olsan bile,'' ben gitmesini öyle cok istedim ki sonunda

gitti işte'' , diye bitebilir cümlen..o an gercek , senin inandıkların gercek..

şimdi ilk leveli geçtik gelelim ikincisine ki o daha karmaşık..

Yine hiçbi zaman gördüklerinle anlatamassın cünkü hikayeyi...sana inanacak,körü körüne boyun eğecek,

senin korkularını hissedecek hatta metamorfozlara inanacak birileri

lazım...Aslında hiç sarhos olmadığında bile sallanarak yürüdüğn bir yol,

mutluyken bile dağılıp , ağlamana neden olacak bir adam, en sıkıntılı

dönemlerinde seni heycanlandracak yeni yeni bölümler hayatta....
Tüm bunların daha kolay

olmasını ben de hiç düşlememiştm ama 20 yılı asan şu ömrümde ne

yazık ki mükemmel bir rüya hiç ama hiç görmedim...

O yüzden benm tum bu anlatııklarım ,uzun ve sıkıcı bir romanın bi kac sayfasından ibaret oluyor, farkındaym..

dinlemesi,yorumlaması filan hatta yeniden yazması,okuyan kimse artık,zor..gercekten zor..ben yanlızca

bir iki ipucu vermek istedim sonuna gelsemde okuyanlara ; vazgecmek isteyenlere yardımım olsun diye...

Yamalı -nesir- macunları..

2009-04-17T14:55:00.005+03:00

Üç yada beş paragraftan oluşan nesir macunları satılsaydı eğer o sokaklardaki seyyar satıcı tezgahlarında ,minnacık cep kitapları yerine

üç tanesi beş kuruşa diye bagırsaydı satıcılar ,kmse bişi diyemezdi neden bes tanesi üç kuruşa değil de üç tanesi beş kuruşa diye..

Adettndir işte oda biçok şey gibi..adettendir o ve hayatları adetlere mal etmektir yasamlarımızı,anlarımızı..

Aklın bulantısı

2009-04-17T14:51:00.005+03:00

Buyuk kabahatler, midemde rahat bırakmayan sancılar,kramplar,göğsümde,kalbimin cok yakınlarında

ayaklanan bi fil sürüsü süreklş benimle beraber..

aradıgın sey komodinin üst cekmecesinde diyen bi seste eklendi bugun diğerlerinin arasına..

gidiceğim yerde bana ait bi komodin yok,benm olan hiçbişi yok..

beyaz tullerin arasna gömülmüş saclarım,dısarıyı izleyen gözlerim var ,karar vermeye calışan his ve us zorlanıyor..

burnum cama değiyor ,dudaklarım eziliyor..

ne düşündüğümü bilemez bi andan düşünebildiğim ilk ana düşüyorum ve su bardağımdaki içtğim suya dönüşüyorum ..

mağlup olmş,düşe kalka nefes alan gri gecelerin piri olmuş tum keyiflerim..

sakız gibi çiğnemekte ve arada da balon olup patlatmakta hissettiği herşeyi ruhum..

Süslemelerle,süslenmelerle oyalanıp durmakta sahip oldugumz ruh

topyekun bir metafor yumagının ortasnda bir gerceklik duzlemi olarak kurguladığımız hayatta akıntıya kendimizi bırakıp,sürüklenip bi yerde dururuz nası olsalardayız..

ama yok öyle bi kıyı..

Hiçbi sekilde sonsuz bi belleğe sahip olmadıgm halde nasıl oluyo da tum tasların yerine oturabileceğini umut ediyorum bilmiyorum ki,bi ütopya peşine nasıl düşebiliyorum,

bunun canlandırması peşindeyim .. nasıl?

oyalanış hepsi..öyleymiş gibiler,sonsuz kirliliğin içinde kendimi görünmez kılabilme derdi..

bilmiyorum ki..

orda ve burda direniyorum işte..

Neyin ne oldugunu unutalı oldu baya..

yasadıgım karelerle, kafamın içindeki kareler arasında gidip geliyorum..

kendime karşı bi benliğin derdine dşüyorum..

cümleler akbaba gibi kendi etrafında dönüyor beynimin içinde,ama yinede gelmiyor bi rahatlama ,gevşeme..

yorulduğumu hissediyorum ,aynı bundan öncekiler gibi..

yuzume düşen bezgin gülümsemeyle ,bırakıyorum herseyi..

'Biri' olmak için bi randevu alalım ..

2009-04-10T14:07:00.016+03:00

Şimdi bak aynen şöyle oluyor; sen kendini “biri” sanıyorsun ve de akıllı filan böyle.. Anlayışlı ,adil, kül yutmaz ,agresif bazen, arada bi cesur ( yazarken en cok ..! )

Duyarlı, dikkatli empati ve sempati yönü gelişmiş..Hayal dünyasını, gündelik yaşama, hattaa en kötü şeylere rağmen bile koruyabilen..

Neyse işte burayı çok uzatmaya gerek yok.. Sonra bir şey oluyor; sen kendini “minnacık” hissediyorsun ve aptal...!

Kandırılmışlık , ezilmişlik hissiyle debeleniyorsun aynı zamanda... Haksızlığa uğramış ve işe yaramazsın o an.. ve bildiğin her şey anlamını

yitirmiş.. Adalet ve aidiyet, sadece kitap ismini çağrıştırıyor sana..Etrafta dolaşan iki ayaklı kocaman bir soru

işareti oluyorsun.. Arada ünlemleşmeye yeltensen de beceremiyorsun o noktayı basından alıp yere koymayı sonrasında da sesin çıkmıyor.

Kolay değil puuuufff!! diye herşeyin ters düzz olması.. Sonra yine bir şey oluyor. Sen kendini “biri” sanmak istiyorsun , ama

öncesnde denediğin için “du bakalım, hemen havaya girmiyim “ diyorsun. Tüm bildiklerini tekrar gözden

geçiriyorsun..Sahip oldugun cesaretin “körlemesine dalış” tan daha farklı bir anlamı olduğunu, adaletin

çift taraflı bir madalyon olduğunu, kül yutabileceğini hatta kül kusabileceğini falan anlıyorsun....

Aptallık ile akıllılığın oranları değişse bile her bünyede mevcut olabileceğini kabulleniyorsun malesef....

Duyarlı olmanın ve empati kurmanın insanoğlu ile ilişkilerin her aşamasında işe yaramayacağını

da kavrıyorsun haliyle..

Hayal dünyanı korumaya devam edebildiysen bu geçirdiğin evrimler esnasında ,

şanslı oluyorsun.. Çünkü “gerçekte olduğun kişi”ye ulaşma yolundaki tohumların korunup,gizlendiği yer orada.

Şimdi, bu yazıya bir son gerek, ama bi sonu yok.. Zira hayat hala devam ediyor ve bu evrimlerin

ne zaman ve nerede seni bulacağını bilmiyorsun. Evet..

Gidişimdeki görkemi bile sevdin..

2009-04-08T14:15:00.008+03:00

Çöpten adamlar biriktirdim ben gecmişimde, kimisi çok cüsseli kimisi zayıf,

sessizlikten sonra sordukları sorulardan anladım

Onlarla yapamıcağımı..

Ne zor şey , birinin ne kadar olabileceğini anlamak için ona dokunmak zorunda kalmak

Hayal kırıklıklığı mı bunun adı

Hayır, hayır bu kadar anlam buna çok fazla,hayır bunun adı herhalükarda

Başka bir şey olmalı...

Neden en çok sevdiklerimi düşünüp durduğumda

düşünmeden söyleniyorlar tarafımdan böylesine

Sonra onlara dair özlediğim şarkılar da var diyerek mırıldanmaya başlıyorum işte

Birini kendi kendime konuşur gibi sevememek, tüm uğraşlarıma rağmen sevebileceğime umudumun kalmaması...

Kendi kendine konuşur gibi benimle konuş demiştim sana

Kendi kendime konuşur gibi ürpermiştin karşımda

Hiçbirşey olmamış gibi soğukkanlı kalmak sonrasnda karşında ..ooff çok zor..

Yapabileceğim başka birşey olmalı benim

Donuğum çok bazen, serinde flulaşmış bi cam gibi

Hiçbirinin kırıldığımı düşünmesine izin vermemek için ,tüm bu izlerin desen olduğunu iddia ediyorum şimdi

ahhh bennnnn.. ne kadar da hassasmışım yaaaaaa

Kırıyorum dizlerimi ve oturuyorum karşıma ,bir çay söylüyorum ve kafamdaki o eşsiz manzaraya

Benim çokça senden vazgeçtim ve unuttumlarım var

Kimisi çok öfkelendi öyle ki küçük düşecek kadar

Hiçbirzaman doğru zamanı bulup da esirgemediğim laflar

Kusuruma mı bakacaklar bunların karsısında .. önemi yok hiçbirinin, baksın kusurlarına baktıklarım

Zaten en acısı beni tren altında bırakması dokunduklarımın

ama tüm bencilliklerine rağmen, hala yakışıklıdır vesselam

Hala güzel günlerdi geçirdiklerimiz

Halen daha acıtmıyor ama tüm bunlar...gercekten..

Baska ülkelere yerleşme fırsatı oldugu zaman degerlendirmeli

özlemleri,onu ,bunu düşünmemeli

Kuşkularım büyüdü, nerede kalacağını bilmemek kötü

Herseyi öylece ortada bırakmak ise en iyisi.

Üç aşağı beş yukarı

2009-04-06T18:04:00.002+03:00

Sen işte..Mırıldanıyorsun kendi kendine..

Dönüşü yok yaptıgın hiçbirseyin... Sözcüklerden inşa ettiğin ülkeler silinip gidiyor bir

üflemenle; senin yada bir baskasının..

Süzülüp duruyorsun kağıtlarda ;

zarflardan, tümleçlerden ibaret, fiilsiz bir dünyaya doğru... en pürüzsüz duvar tanrın oluyor, sessizliğinse sesin..

Elinde ki o küçük deftere cümleleri değil yalnızca kelimeleri düşüyorsun tek tek birbirinden kopuk, alakasız,anlamsızca..

kelimeler birleşip cümlenin kendisi olmaya başlıyor gözlerinin önünde ;izliyorsun..Yazıyorsun kargacık burgacık el yazınla, sanki bir yere

yetişiyormuşçasına aceleyle,bir başına kelimeler her şeyi ifade ediyor sanıp rahatlıyorsun..

Gerisin geri mi yoksa tam tersine sadece olduğun yerde mi hareket ediyorsun bilmiyorsun ama ileriye

dair bir adım attığını sanmıyosun... Zamanın belirteçlerinden muaf bir sessizliğin içinde, sağır

kulağına çocukluktan hatıra çan sesleri yerleştiriyorum senin için ve bu yanılsamanın sana vereceği uyku için.

Oysa ki en basında, ortasında ve sonrasında her şeyin bir yanılsama olduğunu bilirken, kendini

yine de bu yanılsamanın içine bırakabilmeni sağlayan sihir ne? Kendine söylemeyi becerebildiğin tüm yalanların

toplamısın sen ve kendinden kaçırdığın doğruların iç çekmesi...

Üç aşağı beş yukarı

Ben ile bensizliğin kaybı üzerine bir küçük deneme yazma niyetiyle masanın başına geçmiştim

dün gece; bugün ki gibi serin değildi ve ben de hırkalı ve üşümüş değildim..

Kişinin kendisinin en masumane yok oluşu sözcüklerle olabilir ancak demişti flaubert çooook eski bir tarihte, henüz ortada hiçbir hikâye

yokken bana ait..

Bir yaşamın içini boşaltan veya tıka basa dolduran, orda içinde bi yerde kendimizi kaybolmuş hissetmemize neden olan temel durumun

yaşanılan mutluluk ya da mutsuzluklardan öte, o yaşamın kendimize olan izlerine teğetliğinde saklı olduğuna inanıyorm.

Ben de aynı senin gibi izler üzerinden hareket etme niyetiyle çalıp çırpıyorum etrafımdaki

ruh diye adlandırılan aşağılık komplekslerinden...

Üstüme düşen kelimeler..

2009-04-02T00:20:00.009+03:00

Yarım yaz,bir bahar.. Kendim olma korkusunun içine sıkıştırılmış bi sünger parçası...

Anlayamadığım söz öbekleri ve çatı katı ışıklandırması veren masa lambasının

loşluğunda dolaşan sevglimin iri gölgesi iyi ki var....
İronik adlar dünyasında yüze yerli yersiz yerleşen tebessümlerin defedilmesi gerekir ,kimi zaman da bir başka yüze defnedilmesi...
Kelime oyunları tam da bir oyunun ortasına düştüğü için nasılda anlamsızlaşıyor şimdi..
O 'gölge' hiçbir zaman,kelime oyunu olmadan yazmanın ve en safından kelime oyunu gibi gözüktüğünde bile, aslında bir kelime oyunu olmadığının ve tam da böyle anlatabileceğinin, başka türlü ifade edilme olanağından yoksun

olduğumuzun altını çiziyorr...
Jargonu tanıdık.. Yarım yaz, bir bahar..

Onu yakalamak için hafifçe yerimde kaykılıp elimi kolumu ileriye doğru uzattığımda,

üç boyutlu bir film gibi beyhudeliğin sarhoşluğunun yerine bir umutsuzluk halesi yerleşiveriyor..

Ama ben yne de tüm bunları bir süreç olarak idrak edip sonunda vereceği hasatı yok saydığımda,

küçük kayboluşların verdiği hazzın lezzetine varabiliyorum; her zaman olmasa da..

Bir boşluğun içinde, bildiğim tek günün yine o zihnin içinde hayal edilmiş bir gün olmasına

aldırmadan ,bir sarmala çevirip tekrar ve tekrar o güne ait her parçayı yeniden hayal

edip sonunda yine parçalarına ayırıp yok ederek geçinmeye çabalıyorum...ordan bakıldığında nasıl görünüyor

bilmiyorum.. ama sanma ki umursuyorum...

Ben sadece yine de tüm bunları bir süreç olarak idrak edip sonunda vereceği hasatı yok saydığımda,

amaçsızlık değil ama beklentisizliğin verdiği huzurla yetiniyorum..

"Gerçek" dünyada tedavülden kalkmıştır dile gelenler

2009-03-29T23:28:00.005+03:00

Şimdiye kadaar karşı olduğum her şeyi, herkesi temsil edenlere yazıyor, oluyor, görünüyor

ve yine onlar tarafından bir yere konuyor bide kaldırılıyorum..Oysa ki ben

en başından itibaren, nerdyse kendimi ilk bildiğim andan beri, kendilerine

karşı nefretimi ifade etmekten başka hiçbir şey yapmadım ve

kendilerine dair söyledikleri her şeyde, kendilerine dair

söylediklerini hayata geçiremedikleri için çok daha fazla

nefret ettim kendilerinden...! Herseylerine olan inancımı kaybettim,..

çoğu zaman onlar yuzunden bu dünyanın hiçbir korkusunu anlamlandıramamaktan muzdarip bir yabani, bazen de bir sürgün olarak, yaşamı köşe başı

biblolarından ibaret görenlerin bulantısı olarak buluyorum kendimi,..

yaşamı aynı zamanda bir hoşluklar düzlemi olarak görme zaafımdan dolayı ve de onlar yuzunden bazen göremediğimden dolayı..

Gerçeklikle bağımın gerçekçi olduğunu söylemem oldukça güç; elde etmeyi hiç bilmem..bilemem..

Elimden geleni yapıyorum ama bu kadar benim becerim..

2009-03-27T00:23:00.005+02:00

Kendimi bazı anlar bir koleksiyoncu gibi hissediyorum.

Sanki bir zamanlar, bilmediğim bi yerlerde yitirdiğim bi hissin peşinde;

farklı yerlerden ,küçük küçük duygular toplayıp yığıyorum bir kenara..

Belki günün birinde,beklemediğim ve kokusunu bile duyamadığım bir anda

tüm bu parçalar toplanır, iç içe geçer de kendi kendime beceremediğim

bu hissi bana geri verir umuduyla...

İçim gibi alt üst olsun ,cümlen..

2009-03-23T01:26:00.003+02:00

İçinden binbir duygu geçer,beyninden,her lobundan ayrı ayrı süzgeclersin an'larını

ama hiçbir sekilde yoktur karşılığı,yoklarsın ceplerini filan en doğrusu için

belki biraz yakını vardır ama tutmaz ki yerini aslının..

Cümlenin neresine koysan sırıtır,anlamsız kalır; olmaz istediğin gbi..

Az gelir tüm kalıplanan tanımlar..

Hissettiklerini sevdiğin bi surata anlatmaya basladıgnda

dilediğin gbi kmse anlamaz seni..

Zaten sana da anlasn die birbrine benzer cümleler kurmak yetmez,yakışmaz hem..

Latin alfabesine dair her harfin iki dudagının arasndan nasıl cıktıgı,

yada parmak uclarından nasıl aktıgı kmseyi senin kdar rahatlatmıcak ki,

Diğer yandan onları günün ışığıyla buluştırabilmek ve kalıcı kılmak

adına yasadıgın onca bocalamayı da yne senden baska hiç kmse farketmicek ki..

kelimeler ve onların savaşları aynı sevişmeleri gibi hiç bi zaman bitmicek,

anlam katmaktan hiç yorulmicak ve yine herseyden sorumlu olan onlar olucak..

senin sancı ve sızılarının; kahkaha ve cızırtılarının

hatta en sessiz an'larının, en çığlıklı kavgalarının tanığı onlar olucak..

Duyu ve duygu Genleşmesi..

2009-03-16T18:29:00.008+02:00

Herkes birşeyimden şikayetçi

bende saçlarımdan , kirpiklerimden..

Gözlerimdeki makyajda akmış zaten

topluyorum saclarımı..dudaklarının arasından bu konuyla alakalı tek bir kelime çıkarana bile..

susssss diyorum..'' ben böyle seviyorum...''

tam o an içimden geciyor

bunu ben mi söylemeliydim..yoksa duymalımıydım istediğim sesten..?

bazen hırrrr diye gezen hırcın bi kadın oluyorum burda

bazende gereğinden fazla suskun,sessiz..

Lanet bi inadım oldugu su götürmez bir gercekmiş

ondan duydum ( çok önemli olmasa da fikirleri..)

ama doğrusu bu..

ne zaman ısrarla özür dilenir ki..

Geçimsiz oldugumu hissettiğim zamanlarda

sonuna kadar inandığım sevgilerin, koşulsuz dostlukların ve

şartsız samimiyetlerin neden varolduklarını düşünüyorum

yanımda olmak isteyenleri şiddetle itiyorum

istediklerim olmuyor ,yalnız bırakın diyorum

Sanırım artık eskisi gbi olmuyor bu saydıklarım

Bi süre sonra ipin ucu eğer kaçmışsa

-aklın yani

sac diplerimi sarıyor sarmaşıklar, bir türlü memnun olamamalar sanki..

bir migreni ve midesi olduğunu hatırlatan tum paranoyalar ve umursamalar

üstüme üstüme geliyor o zaman ..

Belkide o çok sevdiğim yazar burda da haklı

'her insan biraz hayal kırıklığı'

tamam bencede haklısın yeterince uzak kalalım ,şimdilik bu kadarı yeterli

ve tehlike anında yanımızdaki - sevgilimzin kalbini kıralım

üzülsün benim için pek tabii

Beni kaybetmek üzere oldugu için veya aslında hiç kazanamadığını farkettiği için..

Sinirlerimin gerilmesi yuz hatlarımı bile endişelendiriyor

ve ben malesef hala gülmek üzereyim ağlamadan az önce

oof.. Bakıyorum camdan.. almış başını gidiyor şehir..

burası kimin şehri, noluyor demeye fırsat yok

alfabedeki çoğu harfe kastım artıyor

Kimse buna şiir demesin , edebiyatın en uclarında geziniyor

duysa zaten birileri katledilmem için üstüne para verir

seni kiralar hemde , katil filan tutar

beni de yukselik ,..sensizlik tutar..

seninle her halükarda aynı seyleri içicez biliyorum..kahve,çay..

aynı masada bi çok zamandan sonra ,

ama başka bi şehirde işte hç düşünülmeyen anılarda

adın hep böyle anlarda dilimin ucunda

tehlikesini dşündükçe olanların bu içimdeki güven hisside neyin nesi

bi açıklıyabilsem kendime..

Gökyüzüne baktığım ve yeryuzune bastığım takdirde

içimdeki sen iznimi istedi

parçalanmak için moleküllerine parmak izimi istedi

'sen nasıl istersen öyle ,

seviyorum seni

ama eskisi gibi değil ve bu hiç kırmıyor beni...'

dedim, dokundum,....gitti..

Zihinsel olimpiyatlar ..

2009-03-07T20:55:00.005+02:00

Anlaşmak , anlaşılmak diye bişey yok aslında ,farklı farklı yuzlerin ve dillerin altında başıboş zamanlar dolaşır

Senin sokaklarda aynı basıboşlukla dolandığın zamanlar

varlığını koruyabilmen adına başkalarını parçaladığın zamanlar gibi..

gecip giden zaman hain , anlamansa zor onu..

Düşünsene hem,

İki karanlık orman birbiriyle anlaşsa nolur ,anlaşmasa ne olur

güvenmek diye de bişey yok ki aslında ; aynı yuzlerin ve bilinmedik dillerin altında ,yine aynı korkular dolanır

Kaçarsın kovalarlar , korkunun kokusunu alırlar..

iki karanlık orman birbirine güvense ne olur hem , güvenmese

uydurulan anılar ,sahte ,samimiyetsiz öyküler

gerceklikten uzak sevgiler ..

hiç kullanmadığın hislerini bırakırsın kurtulmak için ellerine

yine de arınmazlar kapından ..

Bundan sonra o

iki karanlık orman birbirini sevse nolur ki

sevmese...

Zihnimden sacılan harfler konfeti gibiydi bu gece..

2009-03-06T23:22:00.016+02:00

Yarı aydınlık bir odada, loş ışıklar altında bir adam ağzından dumanlı hareler cıkarıyor sessizce,baska birisi yazı yazmak için alıştığı gibi

kaleminin ucunu acıyor , teneke kutularda saklıyor kokulu silgileri anı diye ama kullanır yine de zor bi günde..

çok arkalardan bi orkestra sesi geliyor , iyi hissettirmek için keyfekeder şeyler çalıyor, tanıdık melodileri notalıyor kulaklarımıza..

Esrarengiz bir kaç bulut farkettirmeden nöbet değiştiriyor perdelerin arkasında ,kimse görmüyor benden başka..

Saniyeler önce dinmiş olan yağmur arkasnda bıraktıklarıyla buluşuyor balkonumda , bi ufak rakı sofrasında ..

orkestranın şarkıları tüm bu gceyi tercüme ediyor sanki ezgileriyle ,

tüm yeteneklerini kaybetmiş bir melek insanoğlu uyusun diye gecenin üstünü örtüyor elindeki battaniyesiyle,

o anda neler oluyor kimbilir..

yıllardan beri karşılıksız kalmış bi aşk ,karşılığıyla karşılaşıyor ,

sorulan sorular cevaplarını buluyor , haritanın kimbilir neresinden gecen bi tren duruyor ve mola veriyor..

bir yerlere gec kalınıyor, kumsaati ters dönüyor

kahkahalar sohbetlere eşlik ediyor..

hasta bi cocugun basını annesi bekliyor,elini alnına koyuyor ,göğsünü dinliyor

insanlar yürüyor, koşuyor,ağlıyor..

hiç bilinmeyen gelen kültürlerden ,hiç bilinmeyen bir alfabeden

bir harf geliyor ,

a ile b nin arasına giriveriyor..

cekingen bi kız söylemesi gereken cümleleri içinden tekrar ediyor ,

biri yıllarca aradığı o şarkıyı buluyor, bir diğeri bi kadeh sarapla sarhoş oluyor..

yavaşça mevsim değişiyor , saatler ilerliyor..

büyük cümlelerin sonu geliyor , yağmur yağıyor , yağmur kaçakları kalabalık saçakların altına saklanıyor

sıcacık evlerde caylar demleniyor ..

ufacık bir damla uzun sürmeyecek bir yolculuğa cıkıyor ,sıcak bir zeminde ilerleyip gamzemin üstünde mola veriyor..

Tanıdık ama bilinmedik bir nefes bulunduğum odayı ısıtıyor , beni ılıtıyor..

bilinmeyen ,bilinmedik şiirler okumaya calışıyor samimi gelmiyor..

bir kadın eski gunlerdeki gibi isteyerek yazmadığını farkediyor , kalemi kağıtları karalıyor

aynanın karsısına gecip pamukla rimelini temizliyor

kelimeler yine yapacağını yapıyor, okuyan biri kifayetsiz kalıyor..

ay'ın görüntüsü denize düşüyor pencereden bakarken kahküllerim yüzüme dökülüyor..

mevsimler durmadan devriliyor ,haftalar ellerimde ufalandıkça ufalanıyor ,

hafiften uykum geliyor ,

ben uyumaya çalışırken hala o orkestranın sesi geliyor ,bir adam hala dumandan hareler çıkarıyor ..

arkamı dönüyorum , müziği dinleyerek uyumaya çalışıyorum..

||| Sade |||

2009-03-01T01:33:00.008+02:00

Eğildim ve kalbine seslendim , üzülüyormuydum bende bilmiyorum..

bi nefesllik üfledim, ziyan mı olmuştu canımızı yakan onca yaramız ve sen gizlemeden gösterebiliomuydun kabuk bağlamamış yaralarını bana, bilmiyorum..

kendineydi sadece husnu kuruntularının verdiği acının sebebi ,kesikler..

ve ben denedikçe daha da susamıyordum ,çünkü biz benzerdik ,farklı olan tek bir yanımız vardı oda bizi bizden eledi ,biliyorum..

sende biliyorsun aslında , kötüyü gören gözlerimiz ve dilimizin ucunda zehirlerimizle kaybettik rüyalarımızı, avucumuzdan düşürdük, tutup tutup tekrar düşürdük..

kaybettik işte..

çok mu nüksetti gece gece özlemin anlamadım ki..

nerden esti şimdi bunca kelime..

harflerimin bir araya gelmesinde kelebeksel bi kanat çırpış, bir araya gelen cümlelerde ironik bi yasanmışlık,

yazdıkça kendimde bi keşif amacı , demirsiz ve parmaklığı olmayan hücrelerin ardında, kolundan tutup zorla ortaya cıkardığım hisler..

Uykusu ağır taşların altında, gölgelerin içinde arayışlarım,gecmişmisin oralardan die..

yorgun düşüşüm bi süre sonra..

avuclarmla birlikte sıkışım gözlerimi de..
ardından yuttum bütün süsleri,yavan sectiğim kelimeler şimdi..

beni bekleyen yine herhangi bi sabah, herhangi bi saat yada her zamankinden farklı ne farkeder ki..

nası olsa hayat yine dener, üşenmeden tekrar eler..

kendi beynim döndüğünce, dönebildiğince uykuya dalışlarım,gidişlerim kendime..ama bu gece sanırım sana yazdım bunları

sade ve sadece..

Birlikte çıkılan her serüven birlikte tamamlanamıyor bazen

2009-02-27T15:28:00.015+02:00

Korku mu verir yoksa güven mi , deniz? Denize yda suya yakın bir yerde olmak hangisini hissettirir..?

Bana korku veriyor , ayağımın altındaki toprağın oynak ve güvensiz oldugunu hissettiriyor bana..

sana?

bu kadar emin ve bi yandan da umursamaz olman kaybetme korkusu gütmemen, önemsememendendir ve bunun da sonu ,sınıırı eminsizliktir dedim sana..

ya da demedim bilmiyorum.. düşünmüşte olabilirim..

Hiçbir çağrıya kulak veremeyecek haldeyim..

çağırsanız gelemeyecek..

Yokolma korkusuyla ordan oraya yer değiştiren bir konfor düşkünü, bencil bi soylu muyum? hayır....sen hep adını bilmediğim renklerle,yanlış ve asılsız yönlerimle boyadın tenimi..

bilmediğim yerlere kstim bende biletimi ..yarının olup olmadığını bilmeden butun günlerden sağılıp,

üstüne yarın hedefleri kurdum geniş zamanlarda hep mantıktan yoksun..

hiçbir zaman yalnızlıga care olmayan; gellecekte oluşumu imkansız, görünmez imzalarla teyit edilmiş hayatımın kenarından döndüm..

Dar alıp bir daha veremiyeceğimi sandığım nefesler arasnda sıkıştım kaldım..

zayıf bi ışığın peşinde ,yanılsama dolu aylar ve arada bi netleşip genellikle silikleşen görüntüler arasında kaybolmalar yasadım..

pencere camının buharında coğul nefeslerin buharlarını ve buz kalıbından düşmüş şekilli dokunuşları karşılaştırdım..

Sana kendimi bunca zaman anlatamayışım iki tane cümleye mi endeksliydi sence ??

Kimseye bişey anlatamadım ben..Hikaye yarım..hangi vagona bindiğini gördüm ama peşinden gelemedim burkulan ayağımdan..oturdum bi tumsekte kaldım ardından..

Rüzgar fısıltı halinde sarkısını mırıldanırken , daha kuvvetli hissediceksin üşüdüğünü sende..

Birazdan çoook yukarılardan bi rüzgar daha baslıcak..

Benim saclarımı savurup ona sölediğini bana fısıldarken , aynı anda dolucak tum nehirlerin ağzı..bir hışım kabarıcak nehirler, olan yine diplerdeki balıklara olucak..

Hepsi kenarlara atıcak kendini son güçleriyle ve ben de sepetimi kavrıcam daldırıp çıkarıcam sen nerdesin , hangi balığın karnındasın diye..

sonra rüzgar estikçe kaybolucak ,dalgalar yok edicek kendini yavasca ,her kabarmasından sonra dibe cekicek kendini ve sehveti azalıcak ,susucak..

Ellerimi ıslatan son darbeden sonra dümdüz olucak,bütün sesler kesilicek ve sahip olduğum suları sakinlik örtücek..

Sabah mırıltıları

2009-02-25T01:20:00.008+02:00

Kucağımda kendini salmış, uykuya teslim etmiş bir kedi..sabahın altısı..

Ne kadar da çok uyuyan var şu anda..Gece kişisi ,uyku gözlüğünü takmış ama kenardan olan biten ne varsa izliyor..

Ay'sa kaçırılmış, yerinde ondan kalan tek bir iz bile yok..

Sokaklar sessiz ,..

Evsiz hayvanlar, kulaklarından kırmızı bi lekeyle işaretlenmiş köpekler bile patilerinin ucunda yürüyor sanki..

Belli belirsiz kuşların sabah konusmalarına tanık oluyorum ..

uyumaya direniyorum..

O saatlerde çöp kamyonlarının kısa süren fakat bi yandan da bitmek bilmeyen gürültüsü hakim oluyor sokağın ıssızlığına..

Ne kadar da çok uyuyan var şu anda..

Orta halli seyreden nezle/grip karışımı hastalığım, yatak ucundaki mendillerimin melodileri, kucağımdaki beyaz topağın mırıltıları..

yerimden kalkmaya üşenen bünyemin korkunç üşengeçliği,iyi hissetmek adına yuttuğum onca ilacın işe yaramayan ,verimsiz yönlerini kavramam

ve su anda bana bunları yazdıran isteğim..

İçinde bulunulan tüm kalıpların bir köşeye özenle bırakıldığı anlarda kendini gösteren sonsuz huzur..

sanki kapı açılınca içeriye sızan kelimelerle tüm kötürüm hisler değişecek, kan akışı hareketlencek,soluk düzelecek,sızılar bitecek..

desem de ;

talihsiz bekleyişler buna izin vermicek..

uyuyamadığım her sabah gibi bu sabahta, herseyin üzerime doğru geldiğini hissettiğimde battaniyemin ucunu daha da yukarı cekicem ..

Ne kadar da çok uyuyan var şu anda..Gece kişisi ,uyku gözlüğünü takmış ama kenardan olan biten ne varsa izliyor..

Ay'sa kaçırılmış, yerinde ondan kalan tek bir iz bile yok..

Parçaları sana uymaz ?!?

2009-02-22T19:40:00.019+02:00

Kendimi iiyileştirebilirim , evet sacı başı bozulmuş bi bebek gibi yada

parcalarına ayrılmış bi oyuncak araba gibi onarabilirim..

Ama şu dönemde bunu yapabilmem için birilerinin beni dürtmesi gerekiyor,

benim bi zamanlar onlara 'kalkta silkelen' dedğim gibi laflarla dövmeleri gerekiyor,

bozulan oyuncak arabanın motor kapağını açabilmek için..

Su kaynatıyoruz işte böyle arada bir ,insanlığımızı kaybediyoruz, yasamak adına ...

düşüyoruz arada bir..

Adresler arıyoruz,bulamıyoruz, kaybediyoruz kendimizi bazen kendi defterimizdeki satır aralarında..

çıkışları bulamadığımız köşelerden geri dönüp ,kalabalıklara karışıyoruz..

telefonlarımız caldıkça biz susuyoruz,kendi sesimizden bile daha yabancı gelen seslerle konusuyoruz bazen de..

onarabilirim kendimi gercekten, yapabilirim bunu..

Peşpeşe zincirleme eklendikçe hayatımın olaylar zincirine,bir uçurumun kenarına yaklaştıgını hissediyorum bende

ama gayette bilinçle..

Diz kapaklarımdaki fonksiyonel tum bağlar titrerken bnde rüzgarın yuzunu okşamasına izin veriyorum, sertçe..

bununla kalmıyor O,

bana ne kadar yuksekte oldugunu, hala bi çift kanata sahip olamadığımı ve eger düşersem canımın ne kdar yanabileceğini hatırlatıyor fısıldayarak..

Daha silkelenmemişm o vakit, razıym birinin beni ittirmesiine ..

İşte o noktada birinin dürtükleyerek uyandırması gerekiyor uykularımdan..

Uykusuz kalmalıym ki sonraki aşamaları tanımlayabilmek adına sade bir uyanış sebebim olsun..

Hem zaten daha düşünmeden belii sıradaki aşamam, büyük puntolara gerek yok ki aşk dediğimi tanımlamaya,sahip oldugun kırıntıları anlatmaya..

hiçbir harfi bilmeden asıl kelimeye ulaşmak yada kelimeyi bilmeden sahip olabileceği tum anlamları ellerinde tutamamak gibi bişey bu ..

içinde herseyi bir anda kaybetme yeteneği vardır ve yerlerini kendine bile söylemekten cekindğin tüm sırlarım gibidir..

Ona yuklediğm anlamlar,içine sıkıştırmaya çalıştığım onca sıfat yapboz tahtasında yanlış yerleştirilen parçalara

dönüştü bi süre sonra..yapamadım yeniden,yerleştiremedim doğrusunu..onaramadım..

Onaramıyorum kendimi..

olmuyo,yapamıyorum..

oyuncak arabamın su kaynatmış motorunu açmadan önce yavas yavas sızan , bölünerek çoğalan bakteriler gibi etrafımı saran o smsiyah dumandan boğuluyorum..
Olması gereken bu değil ki,biliyorum..

Seçici geçirgen..

2009-02-20T00:25:00.010+02:00

Her zamaki gibi üşüyorum ..

kaloriferlerin on dört peteginden homojen olarak yayılan ısı dalgaları

bedenimi eşit bi şekilde ısıtmıyor işte..

aslında ufacık olan cekirdeklerini cok denememe ragmen bi turlu kıramadığım

inatçı ve bi o kdar da şaşkın hücrelerim en dış kabugundan baslayarak eriyor..

Merkezin her daim buz gibi olması hiçbişeyi değiştrmiyor..

Birbirinden ayrılamaz halde kenetlenen hislerim, gülüşlerim, yaşlarım..

ve latin alfabesinden özenle ceçilmiş olan o üç harf birden devreye girerek durduruyor beni,
o andaki herseyi..

Ağzımızdan bi çırpıda cıkan,tek hece olan..

Sol tarafımı ısıtan, sıcacık yapan..

huzurla uyutuyor beni..

İnsan ne yapmalı "iyi" hissetmek için..

2009-02-19T23:46:00.006+02:00

Kendi kafamı ütülemekten zaman bulabilirsem eğer , şöyle bembeyazz, yumusatıcı kokulu, yeni ütülenmiş

çarşaf kokusu çekmek istiyorum su anda nefes alabildiğim tek burun deliğimden..

Sadece biri tıkalı oldugu için şükretmem gerekirken şu anda

ben acaip bi asimetri hissediyorum kafatasımda ..

İstiyorum ki içime çekiyim buz gibi havayı yavaş yavaş..

sonra hafif serin bi öğleden sonrasında çimenlere uzanmak ,boyıcakmış die hiççç düşünmeden..

Gözümün alabildiği kadar uzaklara bakmak şimdiyi dşünmeden, içimdeki korkuları şimdileştirmeden..

gülümsemek..

istiyorum ki yolculuklar yapıyım , sırf mola verebilmek adına..

Gülüşüm mahrem sanki bi süredir , sakınmak istemiyorum kimseden,

sadece gecici olan sorumlulukları alsam üstüme ,

yazsam bol bol..

yazmak ne mühim bişi benim için ,yaratmak gibi..

hayatla alıp veremedğim var benim bi çoğu gibi, taksimetre işliyor deli gibi..

ne kadar terk i diyar eylesemde bi süre düşüncelerden sonra bakıyorum değişen bişi yok,

bekliyolar beni bıraktığım yerde..

sevdiklerim gibi..

Onların herseyin ötesnde oldugunu, varoldugunu bilmek ,hissetmek..

en zor dönemlerde bile herseyin onlarla beraber gececeğini bilmek,malesef ki herseyin bi anlamı olduguna inanmak ..

şükretmek, hyra yormak..

nefes almak ,yaşamak...

herkes gbi..

Adımlarım yavaşlarken ,hızlanan birşeyler vardı etrafımda..

2009-02-17T16:19:00.007+02:00

Biraz sıklaştırırsam adımlarımı yetişirim aslında,biliyorum..Belki en son binen ben olurum ama,yetişirm..
İstemiyorumm..
Anons yapılıyor bir sonraki vapura dair..beklemelimiyim yoksa baska yerden mi binmeliyim karar veremiyorum..
Zaten nereye gideceğimi de bilmiyorum..
denizze bakıyorum..bekliyorum..
Saclarım önümü görmeme izin vermiyor, kulaklarımda kulaklıklar

onların üstünde üşümesin die taktığım tüylü kulaklardan görünmüyor..

ince ince çalan müzik sanki izledğim bi filmin

fon müziği gibi ben yürürken..

ama keşke duyma(-sa)m çalanı..

görme(-se)m nereye doğru yürüdüğümü..

hatta seni..

gidişini..

bir anda girişini diyemem ama son hızla çıkışını hayatımdan..

dilbilgisinin o malum dilek kipleri

eziyor beni düşüncelerimde..

o anda bu halmden etkilenen tek canlı yanasıyor yanıma..

acı kahve rengiyle tüyleri nasılda parlak..

dayanamıyorum, seviyorum ..

Hoşuna gidiyor köpeğin..Mest oluyor sanki..

seni sevsem böyle.. hoşuna gider mi senn de ?

sonra vapur yanaşııyor.. insanlar biniyor.. o kalabalığa girmektense en son

binmeyi tercih ediyorum..Bezginlik hat safhada..

çeşit çeşit insan, her yer dolmuş bakınıyorm

en cok samimi gelen insanların yanına oturuyorum..

neler konusabilirler yol boyunca diye düşünüyorum,onlara doğru yururken..

aşırı soğuk..kahve içiyorum,aroma tadını damağımda hissediyorum..

Vapuru özlemişim..vapurdan inen insanların yavaşlığını bile özlemişim..

seni de..

Kısa sürüyor bunların aklımdan geçiş anı..

bu kadar cabuk geçip gitmesi zihnimden korku veriyor bana..

Sabahları yalnız uyanmak ve şahsıma tahsis düşlere uyumak..

Sana uzanmaya calışırken,

geri geri gidişlerin korku veriyor bana..

Birçok gece ve aslında hiçbir gece sana dokunmak ,

bilinçsiz bi anımda itiraf etmek seninle uyumanın özlemini..

gülmek beraberce..

Yürüyorum..

ağaçlı bi yoldayım..adımlar sonra korkunç bi kalabalığa karısıcam..

özlediğim bi kalabalık..

O çok sevdiğim reklamda ki gibiym..

stabilim..

ve etrafımda metropol ışıkları,karınca gibi insanlar..

hareketsizim..

Zaman kavramından cok uzaktayım..

dertsiz ve tasasızım aslında..

soğuk,yalnız ve hissizim biraz..

acısızm ,nefessiz..

sensiz..

Nefes almak kadar zor olsun aşık olmak

2009-02-17T15:14:00.006+02:00

Hiç bi şekilde dile gelmese aşk..

Gündelik hayatımıza dahil olmasa, kremalı tatlı kılığına girmiş bi ekşi mevsim meyvelerinden olmasa keşke..

Hiçbirimizin ağzı sulanmasa çilek mevsiminde illede mandalina,portakal diye (:

sonra da portakalın mevsimi gelince bi yaygaradır koparmasa kimse işte geldi sonunda diye ..

Aşık mısın ????

Ammaannn evlerden uzak.. (:

Artık tamam..uğruna dillere destan herseyi yapabilirsin sen, herturlu zırvalığına

'aşığım' ondan diebilirsin..

fedakarlıkta tavan yapabilirsin ve dinlemek isteyen yada isteyemeyen

herkesi esir alabilme hakkını kendinde bulursun ..

Bi leyla ruh haliyle gezinir durursun sanki hep öyle gidecekmiş gibi ..

(((:

oysa ki

aşk kelimesi altında dile gelen çoğu şey bi ezber..

duyduklarının gölgesinde kalıp, seninde güneşe çıkaramayarak ve malesefte kurutamayarak bi süre üstüne giyeceğin

en sevdiğin gysin..

Ama yine de ,

Gerçekten o kdar güzelse ,seninse mesala
-herseye ragmen,yasanılanlara ve yasanacaklara -...

kalsın içinde ,yasadığın yerde..

dillendirme..

hep onu beklediğini ,nası bişie benzediğini düşündüğünü bilmesin kmse..

gercek hisleri , ağzından cıktığı andan itibaren doğruluğunu

kaybetmeen tümceleri, çarpıntıyı ve benzersiz bi kan dolaşımını içinde barındırdığı sürece...

Onun sana geliyor oluşu bu hayatta varoluşuna en büyük hediye....

İşaret savaşlarımız

2009-02-15T16:51:00.008+02:00

Biz öyle herkesin özenle dikkat etmediği noktalama işaretlerine benziyorduk bence seninle..

En başlarda kafa kafaya vermiş , nerde oldugundan ve olmak istediğinden emin ayaklarını birleştirmiş gibi,

uzaktan bakıldığında bi kalbe benzeyen birbirine doğru eğilmiş iki insan

hep soru işaretidir bence bir bilinmezliği olan..

Aynı tartışmalarımız da olduğu gibiydi noktalı virgülümüzz..

birimiz noktayı koyunca diğeri hemen virgülü eklerdi kesin devam edebilecek

her türlü sonuç için..

ve tabiki ortak karar için..

Bazen de iki nokta üstüsteydik ama ironiden çok uzak bi şekildeydik..

sadece eksik yanlarımızı tamamlamak adına ve de açıklamalara ihtiyacımız olduğunda

eşlik ederdik sahip olduğumuz noktamızla ..

kızgınlıklarımız yanyana koyduğumuz ünlemlerimizden ibaretti..

Günlerden bir gün sen, besleyip büyütüp ,kocaman yaptığın o soru işaretiyle çıkageldiğinde

yanına hangi

noktalama işaretini koyacağımı şaşırdım..

sen nokta koydun , ben hemen üstüne bi virgül..açıklamaya değerdi çünkü..

sen yine nokta koyduğunda artık bizi hiçbir işaretin tanımlamıyacağını bende biliyordum..

cümle bitmişti..

sen boşluktan sonra bi virgül koydun ve devam ettin hayatına..

bende,

bir parantez açtım tüm bunları koydum içine ,kapatırım zamanla..

'Düz' yazı

2009-02-15T15:51:00.005+02:00

Gözün gözü görmediği o dipsiz karanlıklarda söylenen sözcükler , asla görmeye hazır olmadığın kabuslar gibi..

Başını sonsuz haz ve güvenle yastığa koydugun gecelerde

insomniaya teslim etmen gibi kendini, adını koyamadığın tatmine benzer bir duyguyla..

Zihnin sana gecelerce fısıldadı..

binlerce, milyonlarca sözcük, not almaya değer tümceler..

ama sen hiçbirini kağıtlara dökmedin, kaleminin ucuna getiremedin hiçbirini..

Bilmiyordun cok zaman sonra yazdıklarını okumanın

seni getireceği yeri..

o zaman görmeyi beceremediğin onca şeyin,

görüpte hatırlıyamadığın onca düşün yerini alacağını bilemiyordun tabi..

kalemin kağıtta kaydıkça italik el yazınla,

ve ardında bıraktığın anlamların silineceği korkusu yazdıkça ,

mısralarla aran kötüye gidiyordu..

Yazmaktan korktuğun her sözü karanlığa fısıldadığında

onlarda ışıkla birlikte hayatından silinip gidiyordu...

Oren Lavie - Her Morning Elegance ♪♪♪

2009-02-13T12:52:00.005+02:00

Oren Lavie - Her Morning Elegance

url: www.orenlavie.com

♪♪♪♪♪♪♪♪♪

Elde olmak(sızı)n...

2009-02-13T00:34:00.008+02:00

Belli belirsiz tebessümlere aldırmadan, sadece içindeki tebessüme bak..

İçindeki aynalara ve dostlara iyi bak…Ruhun fırtınası ne kadar

çalkalasa da kaybettirsede yolları biliyosun sende... İçindeki yollara

çıkacak bir kısa yol elbet var...

Eksildi bir günüm daha,unuttum şarkılar neyi söyler demeyi bu

günlerde ve dilimde yok işte bir şarkı nedense. Her şarkı bize

bir şeyleri söyler.Özlediğini, nefretini,anını hatırlatır hatta belkide fısıldar kulağına bi çok şeyi...Şarkılar öyle çok

şey söyler ki… Unuttuk şarkılar söylemeyi sevdiklerimizle, keyifle, gülümseyerek..…Ah şarkılar neler söyler neler?

ne derindir anlamları , tümceleri ne basit ama ne çok şey anlatır ..

o çoook eski şarkılardan biridir .. :

O güzel gözlerle bakmasını bil

Sadece kendin yanma, yakmasını bil.. ;)